III SA/Gd 86/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" na zalecenia pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia 21 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zmiany oznakowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Z., dalej jako "Skarżąca", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zalecenia pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej jako "Wojewódzki Inspektor") z dnia 21 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zmiany oznakowania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Jako przyczynę uzasadniającą odrzucenie skargi organ wskazał, że zalecenia pokontrolne doręczone zostały w dniu 24 listopada 2017 r. natomiast skarga nadana została w dniu 27 grudnia 2017 r., tj. po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia zaleceń pokontrolnych. Organ wskazał, że zaskarżone zalecenia pokontrolne poprzedzone zostały wydaniem w dniu 14 lipca 2017 r. przez Wojewódzkiego Inspektora decyzji nr [...] nakazującej Skarżącej poddanie wskazanego wyrobu garmażeryjnego zabiegowi zmiany oznakowania opakowań jednostkowych, która to decyzja została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej jako "Główny Inspektor") na podstawie decyzji z dnia 8 listopada 2017 r. nr [...] i stała się ostateczna. Kolejno, Wojewódzki Inspektor, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, uznał zarzuty Skarżącej za nieuzasadnione. Na rozprawie w dniu 19 czerwca 2018 r. pełnomocnik Skarżącej poinformował, że strona skarżąca złożyła skargę do WSA w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora z dnia 8 listopada 2017 r., a WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 10 maja 2018 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 42/18 oddalił skargę i strona skarżąca będzie składała skargę kasacyjną od tego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, lecz z przyczyn innych niż podniesione przez organ. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zaistniała sytuacja stanu sprawy w toku, bowiem sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami toczy się i nie została jeszcze prawomocnie zakończona. Zauważyć bowiem należy, iż w wyniku przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora wobec Skarżącej kontroli w zakresie jakości handlowej przetworów mięsnych i wyrobów garmażeryjnych, na podstawie upoważnień z dnia 20 i 26 kwietnia 2017 r., została wydana w dniu 14 lipca 2017 r. decyzja Wojewódzkiego Inspektora (utrzymana w mocy na mocy decyzji Głównego Inspektora z dnia 8 listopada 2017 r.) w przedmiocie nakazania poddania wskazanego wyrobu garmażeryjnego zabiegowi zmiany oznakowania opakowań jednostkowych poprzez usunięcie z oznakowania określenia "Kuchnia Staropolska". Następnie, w dniu 21 listopada 2017 r., w dalszym toku tej samej sprawy, Wojewódzki Inspektor wydał zalecenia pokontrolne, w których wezwano Skarżącą do usunięcia nieprawidłowości poprzez usunięcie z oznakowania wyrobu określenia "Kuchnia Staropolska". Obydwa powyższe rozstrzygnięcia zostały zaskarżone do wojewódzkich sądów administracyjnych: - decyzja Wojewódzkiego Inspektora z dnia 14 lipca 2017 r. stała się przedmiotem rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na skutek wniesienia do niego skargi na utrzymującą ją w mocy decyzję Głównego Inspektora z dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 10 maja 2018 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 42/18 wydał wyrok, którym oddalił skargę Skarżącej na ww. decyzję Głównego Inspektora z dnia 8 listopada 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora z dnia 14 lipca 2017 r. Na rozprawie przed tut. Sadem w dniu 19 czerwca 2018 r. pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że strona skarżąca będzie składała skargę kasacyjną od tego wyroku; - zalecenia pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora z dnia 21 listopada 2017 r. stały się przedmiotem rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na skutek wniesienia skargi podlegającej rozpoznaniu w toku niniejszej sprawy. W świetle powyższych okoliczności, Sąd stwierdza, że skoro zarówno decyzja Wojewódzkiego Inspektora (utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora) jak i zalecenia pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora zostały wydane w ramach jednej sprawy administracyjnej oraz dotyczą tego samego obowiązku Skarżącej tj. usunięcia wskazanego określenia z opakowań wyrobu garmażeryjnego, to w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość przedmiotu spraw toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz przed tut. Sądem. Ponadto pomiędzy powyższymi sprawami, toczącymi się przed ww. wojewódzkimi sądami administracyjnymi, zachodzi tożsamość podmiotowa stron tychże postępowań, bowiem przedmiotem kontroli są akty i czynności z zakresu administracji publicznej wydane przez Wojewódzkiego Inspektora wobec Skarżącej. W sprawie toczącej się przed tut. Sądem skarga dotyczy wydanych przez Wojewódzkiego Inspektora zaleceń pokontrolnych, natomiast w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarga dotyczy wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora decyzji w związku z jej utrzymaniem w mocy na podstawie decyzji Głównego Inspektora. Nie ma przy tym wątpliwości, iż adresatem obowiązku określonego (w tożsamy sposób) w zaleceniach pokontrolnych oraz w zaskarżonych decyzjach jest Skarżąca. Zatem niewątpliwie zachodzi tożsamość spraw: występują te same podmioty, dotyczą one tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym. Wobec ustalenia, iż pomiędzy ww. sprawami zaistniała tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, a sprawy są w toku (wobec oświadczenia Skarżącej, iż wniesie skargę kasacyjną od nieprawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 42/18), należało odrzucić skargę wniesioną w terminie późniejszym. Skoro bowiem niniejsza sprawa (objęta skargą, która została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt III SA/Gd 86/18) została wniesiona już po zawiśnięciu sprawy prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygn. akt VI SA/Wa 42/18 (zarejestrowanej jako pierwsza), to nie można w takiej samej sprawie prowadzić nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do spraw, w których skarga została już wniesiona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi w tym samym przedmiocie, w toku postępowania w tej samej materii. W związku z powyższym skargę wniesioną przez Skarżącą w niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gdańsku należało odrzucić. Sąd wskazuje przy tym, iż wbrew stanowisku organu nie doszło do uchybienia określonemu w art. 53 § 2 p.p.s.a. trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi. Zauważyć bowiem należy, że zaskarżone zalecenia pokontrolne doręczone zostały Skarżącej w dniu 24 listopada 2017 r. W związku z powyższym, przy uwzględnieniu określonej w art. 83 § 2 p.p.s.a. zasady obliczania terminów (stanowiącej, iż jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy), zważywszy, iż 24 grudnia 2017 r. był niedzielą, zaś 25 i 26 grudnia były dniami świątecznymi ustawowo wolnymi od pracy, Sąd stwierdza, że ww. 30-dniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu 27 grudnia 2017 r. Nadając przedmiotową skargę w placówce pocztowej w dniu 27 grudnia 2017 r. Skarżąca dokonała tejże czynności z zachowaniem terminu dla niej określonego. Mając powyższe na uwadze, tut. Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.