III SA/Gd 863/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku z dnia 24 października 2022 r., nr D/P.453.14.26.2022.AC w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku z dnia 24 października 2022 r., nr D/P.453.14.26.2022.AC w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 grudnia 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej. Przesyłka zawierająca odpis wezwania została doręczona skarżącemu za pośrednictwem administracji Zakładu Karnego w Nowogardzie w dniu 3 stycznia 2023 r. (- k. 89 akt sądowych). Zakreślony w przedmiotowym wezwaniu termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; powoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei w myśl art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Stosownie do treści art. 46 § 2 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: 1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy; 2) dalszych pism procesowych - sygnaturę akt. Zgodnie natomiast z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z przytoczonych powyżej przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego obwarowane jest spełnieniem szeregu wymogów formalnych, bez spełnienia których skarga nie może być merytorycznie rozpoznana. Jednym z takich wymogów jest wskazanie w skardze - nie w innego rodzaju dokumentach czy w aktach administracyjnych - numeru PESEL strony, będącej osobą fizyczną. Skoro - pomimo stosownego wezwania - skarżący nie uzupełnił braków skargi, zastosowanie ma przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę.