III SA/Gd 879/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. F. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. T. i K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać adwokatowi A. F. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie III SA/Gd 879/14. Postanowieniem referendarza sądowego z 30 października 2014 r. skarżącym przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem w niniejszej sprawie adwokata A. F., o czym poinformowano Sąd pismem z 7 listopada 2014 r. Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w wyroku z 9 stycznia 2015 r. w niniejszej sprawie oddalił skargę. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia w dniu 11 marca 2015 r. wywiódł w imieniu skarżących ich pełnomocnik z urzędu. W wyroku z 3 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I OSK 1046/15 oddalił skargę kasacyjną. Z protokołu rozprawy wynika, że na sprawę przed tym sądem nikt się nie stawił. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik sformułował wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za postepowanie kasacyjne, gdyż koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części (punkt 2 wniosków). W tym stanie uznano, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016, poz. 1714). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). W świetle postanowień § 2 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Z § 4 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1 (a więc wyższej niż ½ opłaty maksymalnej), a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Z kolei, z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia wynika, że opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w drugiej instancji - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (tj. 480 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 480 zł. W realiach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej. Za tego rodzaju czynność (vide: § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia), w sytuacji gdy pełnomocnik brał już udział w postępowaniu przed sądem I instancji, stawka maksymalna wynosi 50 % stawki podstawowej (480 zł), a więc 240 zł. W konsekwencji powyższego, w warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenia za sporządzenie powyższej skargi w kwocie 240 zł, co po powiększeniu o należny podatek od towarów i usług stanowi kwotę 295,20 zł brutto. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.