III SA/Gd 88/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wglądu do oryginałów dowodów zmian będących podstawą do nanoszenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę. Skarżący J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego polegającą na odmowie wglądu do oryginałów dowodów zmian będących podstawą do nanoszenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu skargi wskazał, że na podstawie art. 155 ust. 1pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zwrócił się do Urzędu Miejskiego w G. o udostępnienie danych niezbędnych do szacowania nieruchomości ze wskazaniem interesujących go obrębów geodezyjnych. W odpowiedzi otrzymał pismo z Urzędu Miasta G. z Wydziału Geodezji z dnia 21 listopada 2006 r. w istocie załatwiające odmownie jego podanie. Uznając pismo to za decyzję odwołał się od niej do organu wyższego stopnia- Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego . W wyniku odwołania otrzymał odpowiedź z dnia [...] podtrzymującą stanowisko organu stopnia podstawowego. Skarżący wskazał , że stanowiska organów obu instancji są wadliwe i przytoczył merytoryczne argumenty na poparcie swego stanowiska. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( t. j. Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm. ) stanowi w art. 155 ust. 1 pkt 2, że przy szacowaniu nieruchomości wykorzystuje się wszelkie, niezbędne i dostępne dane o nieruchomościach, zawarte w szczególności w katastrze nieruchomości. Kataster nieruchomości to inaczej ewidencja gruntów i budynków , czyli jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami ( art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne , t.j. Dz. U z 2005 r. Nr.240, poz.2027 ze zm.). Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie. Na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 26 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne Minister Rozwoju Regionalnego i Budownictwa wydał w dniu 29 marca 2001 r. Rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454). Zgodnie z treścią § 51 ust. 1 przywołanego wyżej Rozporządzenia starosta udostępnia dane ewidencyjne w formie: 1) komputerowych wydruków mapy ewidencyjnej, rejestrów, kartotek, zestawień, wykazów i skorowidzów, o których mowa w § 22-32, 2) wypisów z rejestrów i kartotek, 3) wyrysów z mapy ewidencyjnej, 4) plików komputerowych, 5) informacji przekazywanych ustnie i wizualnie. Sprawa o udostępnienie danych z ewidencji gruntów i budynków nie jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, gdyż takiej prawnej formy załatwienia sprawy nie przewidują przepisy prawa. Udostępnienie danych następuje w drodze działania ( czynności ) starosty. Są to takie czynności( akty), o jakich m. in. mowa jest w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Przepisy prawa nie przewidują - w przypadku odmowy przez starostę udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków - żadnego środka zaskarżenia, dlatego w takim przypadku można wnieść bezpośrednio skargę do sądu administracyjnego na podstawie wspomnianego powyżej art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To, że zgodnie z art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego w rozumieniu k.p.a. jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej nie przesądza o możliwości wniesienia środka zaskarżenia; z przepisu tego wynika jedynie, że gdyby od czynności starosty o odmowie udostępnienia danych z ewidencji przysługiwał środek zaskarżenia, to właściwym do jego rozpoznania byłby nie żaden inny organ ( np. wojewoda) , ale właśnie wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. W sprawie niniejszej skarżący zaskarżył jednak czynność nie starosty, a pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], uznając je za decyzję podjętą w toku postępowania odwoławczego. Skoro jednak jest to tylko stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który ani nie udostępnia danych z ewidencji gruntów i budynków, ani też nie rozpoznaje środków zaskarżenia od czynności odmowy udostępnienia takich danych, to skarga jest niedopuszczalna i - jako taka - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -podlega odrzuceniu. Skarżący co prawda wskazywał w treści skargi, że skargę wnosi na działanie organów obu -instancji-, lecz w przypadku rozpoznawania sprawy przez dwie instancje skargę wnosi się na akt ( czynność) organu odwoławczego. Gdyby nawet jednak potraktować skargę skarżącego jako wniesioną na czynność starosty, to i tak podlegałaby ona odrzuceniu, bowiem - zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Wówczas dopiero można wnieść skargę - albo w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, albo - jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa( art. 53 § 2 ustawy). Skarżący nie wzywał starosty na piśmie do usunięcia naruszenia prawa we wskazanym wyżej terminie. Nie można nawet jego -odwołania- od czynności starosty do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego potraktować jako takie wezwanie, bowiem nie wniósł go za pośrednictwem starosty, a złożył je bezpośrednio do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (pismo z dnia 12 grudnia 2006 r. z prezentatą Urzędu Wojewódzkiego w G.). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.