III SA/Gd 88/16

PostanowienieWSA w Gdańsku2016-04-12

Skład orzekający: Paweł Mierzejewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych), wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla własnego utrzymania?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając, że wnioskodawczyni wykazała, iż poniesienie tych kosztów spowodowałoby skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 PPSA. Ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jej dochód z umowy zlecenia wynosi 1850 zł brutto miesięcznie, a uzyskane środki przeznacza na partycypację w kosztach utrzymania nieruchomości, spłatę kredytu oraz bieżące utrzymanie, nie posiadając oszczędności ani przedmiotów o znacznej wartości.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni G. K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania. Wnioskodawczyni przedstawiła oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumenty źródłowe. Ustalono, że jej miesięczny dochód brutto wynosi 1850 zł, który przeznacza na bieżące utrzymanie, partycypację w kosztach nieruchomości i spłatę kredytu. Nie posiada ona oszczędności ani wartościowych przedmiotów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 19 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca G. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie dokumentów źródłowych nadesłanych w następstwie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 14 marca 2016 r. (oświadczeń, kopii umowy zlecenia, rachunków i dokumentów odnoszących się do opłat za media, kopii dokumentu obrazującego wysokość zobowiązań kredytowych) ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne domowe gospodarstwo zamieszkując w nieruchomości syna. Dochód wnioskodawczyni kształtuje wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1.850 zł brutto miesięcznie. Uzyskiwane dochody wnioskodawczyni przeznacza na partycypację w kosztach utrzymania nieruchomości, spłatę kredytu oraz na pokrycie wydatków związanych z własnym, bieżącym utrzymaniem. W świetle złożonego oświadczenia wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. W tym stanie należało wskazać, co następuje. Instytucja prawa pomocy uregulowana w przepisach dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższa regulacja normatywna determinuje przyjęcie, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Z oczywistych względów pozytywne rozstrzygnięcie w ww. zakresie zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez podmiot wnioskujący udowodnione. Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne oraz okoliczności faktyczne ustalone w toku prowadzonego postępowania referendarz sądowy uznał, że wnioskodawczyni wykazała dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie kosztów sądowych spowodować może skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, przyznając wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło