III SA/Gd 880/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na działania funkcjonariuszy Policji postanawia: odrzucić skargę. W dniu 3 grudnia 2015 r. – za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga J. K., w której wskazał, że z uwagi na "niemożność uzyskania odpowiedzialności karnej urzędnika państwowego i kontynuacji jego bezkarności w wyniku bierności w podjęciu obowiązującej go i wymaganej odpowiedzialności karnej w wypadku: 1/ nadużycia uprawnień przez urzędnika/funkcjonariusza państwowego w S. (art. 231 kodeksu karnego); 2/ zastosowania przez niego pomówienia/zniesławienia (art. 212 kodeksu karnego) wnosi skargę na administracyjne i formalne postępowanie Policji w odpowiedzi na jego zażalenie na represyjne potraktowanie jego osoby przez trzy funkcjonariuszki Policji w S.w roku 2014". W skardze skarżący wskazał, że miał miejsce incydent polegający na głośnym zachowaniu sąsiadów, w związku z którym zawiadomiona została Policja w S., a skarżący został trzykrotnie przesłuchiwany przez trzy różne funkcjonariuszki. W związku z tym złożył zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w S. na potraktowanie go przez [...] Policję, które zostało następnie przekazane do Prokuratury w G., gdzie sprawa "została zablokowana". W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, bowiem skarżący domaga się ukarania urzędnika państwowego. Ponadto organ zwrócił uwagę, że skarżący – poza adresem e-mail – nie wskazał miejsca zamieszkania ani adresu do korespondencji, a ponadto skarga nie wskazuje opisu przedmiotu zaskarżenia, ani nie wskazuje de facto czy skarżący skarży działania prokuratury, policji czy też innego organu administracji publicznej. Okoliczności te uzasadniają odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 lub pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2016 r. skarżący został drogą mailową (z potwierdzeniem przeczytania) wezwany do własnoręcznego podpisania skargi lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazania adresu miejsca zamieszkania. Przedmiotowe braki formalne zostały przez skarżącego uzupełnione w dniu 18 stycznia 2016 r. W pismach z dnia 18 i 24 stycznia 2016 r. skarżący opisał szczegółowo przebieg "konfliktu sąsiedzkiego" od 2013 r. związanego z głośnym zachowaniem i chuligańskimi wybrykami lokatorów z sąsiedniej posesji (S., ul. [...]) oraz podjęte przez funkcjonariuszy działania w tej sprawie, załączając dokumenty na poparcie swoich twierdzeń. W jego ocenie czynności funkcjonariuszy państwowych w sprawie zasługują na odpowiedzialność karną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika ze skargi oraz załączników (kopi pism, dokumentów i opisów) przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie są czynności funkcjonariuszy Policji, którzy zajmowali się sprawą interwencji na posesji skarżącego w związku z głośnym zachowaniem. W świetle powołanego art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazane działania policjantów nie stanowią czynności, które podlegają kognicji sądów administracyjnych; w szczególności nie został wydany żaden akt administracyjny i nie podjęto żadnej czynności, która mogłaby stanowić przedmiot rozpoznania przez sąd administracyjny. Sądy administracyjne w zakresie swej właściwości nie sprawują nadzoru nad prawidłowością (legalnością) wykonywania czynności służbowych przez funkcjonariuszy Policji, a tym bardziej nie orzekają w przedmiocie odpowiedzialności karnej tych funkcjonariuszy w sprawach związanych z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, dlatego wniesienie przedmiotowej skargi należało uznać za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.