III SA/Gd 886/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na czynność Wójta Gminy z dnia 11 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu dziecka do szkoły postanawia: odrzucić skargę. Jak wynika z akt sprawy, matka małoletniego wówczas skarżącego (który pełnoletność osiągnął dnia 27 września 2014 r.), pismem z dnia 28 listopada 2013 r. zwróciła się do Wójta Gminy o dofinansowanie dojazdów skarżącego D. K. do szkoły. Zaskarżoną czynnością z dnia 11 grudnia 2013 r. Wójt Gminy poinformował przedstawiciela ustawowego skarżącego, że zwrot kosztów dotyczy tylko dojazdu ucznia do szkoły obwodowej, czyli tej, w której rejonie dziecko faktycznie zamieszkuje. D. K. uczęszcza tymczasem do szkoły poza miejscem swojego zamieszkania. W związku z tym, jak stwierdził organ, gmina nie zwraca kosztów poniesionych na zakup biletów miesięcznych dla ucznia. H. K.-W., matka D. K., pismem z dnia 25 lutego 2014 r. złożyła do Rady Gminy zażalenie na, jak to ujęła, decyzję Wójta Gminy z dnia 11 grudnia 2013 r. Stwierdziła w nim, że gmina ma obowiązek zapewnić bezpłatny transport dziecka do szkoły lub zwrot kosztów przejazdu środkami komunikacji publicznej, jeśli dla uczniów gimnazjum dystans do szkoły przekracza 4 km. Rada Gminy uchwałą z dnia 17 marca 2014 r. uznała skargę na czynność Wójta z dnia 11 grudnia 2013 r. za niezasadną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku datowanej na dzień 29 września 2014 r. D. K. zaskarżył czynność Wójta Gminy z dnia 11 grudnia 2013 r. w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu do szkoły. W ocenie skarżącego skoro nałożono na niego obowiązek uczęszczania do gimnazjum, to gmina zobowiązana była do zwrotu kosztów dojazdu do szkoły. Powołał się przy tym na art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że skarżący nie zachował terminu 30 - dniowego przewidzianego do wniesienia skargi, który biegnie od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi, zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przepis art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do przedmiotowej sprawy, ponieważ zaskarżona czynność organu administracji jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a nie jest decyzją ani postanowieniem na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pismo H. K.-W. z dnia 25 lutego 2014 r. skierowane do Rady Gminy należy uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a uchwałę Rady Gminy z dnia 17 marca 2014 r. za odpowiedź organu. Odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącej dnia 24 marca 2014 r. (vide: - k. 23 akt). Termin do wniesienia skargi upływał zatem dnia 24 kwietnia 2014 r. Skarga została tymczasem wysłana pocztą w dniu 26 września 2014. (vide: - k. 7 akt - data stempla pocztowego na kopercie), a skutecznie wniesiona dnia 3 października 2014 r., a zatem po terminie do jej wniesienia. W przedstawionych okolicznościach niniejsza skarga podlegała odrzuceniu na skutek uchybienia terminu do jej wniesienia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.