III SA/Gd 886/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. i W. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie podziału nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek skarżących z dnia 14 kwietnia 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 9 listopada 2015 r. R. i W. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania R. D. od decyzji Burmistrza Gminy Ż. z dnia 31.12.2014 r., dotyczącej podziału nieruchomości. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 886/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. i W. D. z dnia 9 listopada 2015 r., z uwagi na wniesienie jej po terminie. Pismem nadanym w dniu 23 lutego 2016 r. R. i W. D. wnieśli do Sądu pismo zatytułowane "zażalenie o przywrócenie terminu" z załączoną skargą na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 886/15 Sąd odrzucił wniosek skarżących o przywrócenie terminu, jako spóźniony. Następnie pismem nadanym w dniu 14 kwietnia 2016 r. skarżący skierowali do Sądu kolejny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazali, że mieszkają zagranicą. W ocenie skarżących Sądowi jest wiadome, że Polacy mieszkający poza granicami kraju nie mają normalnej możliwości wysłania listów do Sądu – dlatego też muszą "używać różnych sposobów", aby zmieścić się w wymaganym terminie, ale nawet to nie jest gwarancją, że przesyłka dotrze terminowo do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze, zm., dalej jako p.p.s.a.). Przepis art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - w myśl art. 87 § 3 p.p.s.a. - wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Dodać przy tym należy, że wniosek ulega odrzuceniu, jeżeli już z samej jego treści wynika, że określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, nie został dochowany. Postanowienie z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 886/15 o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 28 grudnia 2015 r. i nie zostało zakwestionowane przez skarżących – wobec czego stało się prawomocne od dnia 21 stycznia 2016 r. W postanowieniu tym Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie SKO doręczono skarżącym w dniu 6 października 2015 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynał z dniem 5 listopada 2015 r. Sąd zaznaczył, że pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i terminie wniesienia skargi, skarga została wysłana przez skarżących w dniu 9 listopada 2015 r. w UP w Ż. i bezpośrednio na adres Sądu. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie kwestionują ani daty doręczenia skarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ani daty doręczenia skarżącym postanowienia tut. Sądu z dnia 18 grudnia 2015 r. odrzucającego skargę z uwagi na jej spóźnienie. Skoro więc z treści samego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, iż skarżący nie kwestionują faktu doręczenia im w/w dokumentów, zawierających prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia środków zaskarżenia, to należało przyjąć, iż złożenie w dniu 14 kwietnia 2016 r., wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło ze znacznym uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tych względów wniosek skarżących z dnia 14 lutego 2016 r. jako spóźniony należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.