III SA/Gd 89/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego [...] z dnia 4 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uposażenia i innych należności pieniężnych przysługujących żołnierzom zawodowym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący W. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] w przedmiocie ustalenia prawa skarżącego do należności pieniężnych przysługujących z tytułu przywrócenia go do zawodowej służby wojskowej. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje skarżącemu, bowiem jego rzeczą jako strony postępowania sądowoadministracyjnego jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – tak, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie wniosku. Skarżący, poza sformułowaniem żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - nie uzasadnił tegoż wniosku. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 14.11.2006 r., sygn. II FZ 585/06, nie publ.; postanowienie NSA z 18.05.2004 r., sygn. FZ 65/04, nie publ.). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.