III SA/Gd 89/16
PostanowienieWSA w Gdańsku2016-04-12
Skład orzekający: Paweł Mierzejewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wnioskodawca wykazał, że jego dochody, przeznaczane na partycypację w kosztach utrzymania nieruchomości oraz bieżące wydatki, nie pozwalają na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie. W związku z tym, przyznano mu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący S.K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody o wymeldowaniu. Wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jego miesięczny dochód netto wynosi 1.299,51 zł, który przeznacza na bieżące utrzymanie. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów o znacznej wartości.Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 19 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący S.K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie dokumentów źródłowych nadesłanych w następstwie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 marca 2016 r. (oświadczeń, zaświadczenia o uzyskiwanym wynagrodzeniu, rachunków i dokumentów odnoszących się do opłat za media) ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielne domowe gospodarstwo zamieszkując w nieruchomości brata. Dochód wnioskodawcy kształtuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.299,51 zł netto miesięcznie (dane za luty 2016 r.).
Uzyskiwane dochody wnioskodawca przeznacza na partycypację w kosztach utrzymania nieruchomości oraz na pokrycie wydatków związanych z własnym, bieżącym utrzymaniem. W świetle złożonego oświadczenia wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.
W tym stanie należało wskazać, co następuje.
Instytucja prawa pomocy uregulowana w przepisach dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania.
W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższa regulacja normatywna determinuje przyjęcie, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Z oczywistych względów pozytywne rozstrzygnięcie w ww. zakresie zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez podmiot wnioskujący udowodnione.
Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne oraz okoliczności faktyczne ustalone w toku prowadzonego postępowania referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca wykazał dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie kosztów sądowych spowodować może skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, przyznając wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło