III SA/Gd 89/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2019 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na działalność Prezesa Sądu Rejonowego w G. postanawia odrzucić skargę. A.B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o ukaranie grzywną Prezesa Sądu Rejonowego w G. w związku z zaniedbywaniem przez niego obowiązków służbowych. W uzasadnieniu skargi A. B. wskazał, że Sąd Rejonowy w G. przyjął w 2007 r. do depozytu rzeczy pochodzące z kradzieży z włamaniem. Pomimo tego, że skarżący, jako właściciel, zgłosił się po odbiór ww. rzeczy nie zostały mu one oddane. Natomiast w dniu 8 października 2018 r. Sąd Rejonowy w G. wydał postanowienie o likwidacji depozytu sądowego o nr [...], niezgodnie z prawdą przyjmując, że uczestnik do czasu wydania postanowienia nie zgłosił się po odbiór przedmiotów zgłoszonych do depozytu sądowego. Skarżący wskazał, że wniósł zażalenie na ww. postanowienie, jednakże został wezwany do usunięcia jego braków. Skarżący zaznaczył, że przesyłane mu przez sąd pisma są opatrzone nieczytelnym podpisem (postanowienie), lub nieczytelnymi odciskami pieczęci (wezwanie do uzupełnienie braków zażalenia). W odpowiedzi na powyższe żądanie, Prezes Sądu Rejonowego w G. wskazał, że zarzuty dotyczące jego działalności są niezrozumiałe. W załączeniu przekazane zostały kserokopie pism jakie Prezes Sądu Rejonowego w G. wystosowywał wcześniej do A. B., dyscyplinując go do składnia pism w sposób umożliwiający potwierdzenie tożsamości piszącego (tj. poprzez opatrzenie pisma odręcznym podpisem, podpisem elektronicznym, bądź złożeniem pisma przez platformę EPUAP) pod rygorem pozostawienia pism bez dalszego biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się ona w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Stosownie natomiast do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Wniesione pismo nie stanowi skargi w rozumieniu powyższych unormowań. Zarzucane przez skarżącego "niedopełnienie obowiązków zawodowych" przez Prezesa Sądu Rejonowego w G., nie może być objęte kognicją sądu administracyjnego. W p.p.s.a. nie został bowiem przewidziany tryb kontroli sądowoadministracyjnej działalności prezesa sądu powszechnego. Wskazać jednocześnie należy, że w myśl art. 41b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 23 ze zm.), organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności prezesa sądu rejonowego jest prezes sądu okręgowego (§ 3). Skarga na działalność prezesa sądu rejonowego podlega zatem rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz wydanego na podstawie art. 41e tej ustawy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 maja 2012 r. w sprawie skarg i wniosków dotyczących działalności sądów powszechnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 524). Reasumując, skoro złożona przez skarżącego skarga na działania Prezesa Sądu Rejonowego w G. w zakresie dotyczącym jego obowiązków zawodowych nie dotyczyła wykonywania zadań administracji publicznej w formach prawnych poddanych przez ustawodawcę kontroli sądu administracyjnego, należało stwierdzić, że skarga ta nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.