III SA/Gd 891/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku celowego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 5 września 2016 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 129 § 2 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) - dalej w skrócie jako "k.p.a.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez B. G. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 marca 2015 r., nr [...] w sprawie zasiłku celowego. Kolegium wyjaśniło, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronie z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 30 marca 2015 r., zaś strona wniosła odwołanie w dniu 5 maja 2015 r., a zatem z przekroczeniem terminu, który upłynął w dniu 13 kwietnia 2015 r. Zastosowanie zatem znajdował przepis art. 134 k.p.a. W skardze na powyższe postanowienie B. G. wskazał, że składając pismo z dnia 5 maja 2015 r., stanowiące odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, zachował terminy, a stanowisko Kolegium jest niedopuszczalne. Kolegium winno, w ocenie skarżącego, rozpoznać merytorycznie sprawę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej "P.p.s.a") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego w stopniu wpływającym na wynik sprawy bądź w przypadku naruszeń prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Z art. 134 § 1 P.p.s.a, w postępowaniu sądowoadministracyjnym wywodzona jest zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie /§ 2/. Decyzję z dnia 19 marca 2015 roku Prezydenta Miasta skierowaną do B. G. w przedmiocie zasiłku celowego odebrał osobiście adresat w dniu 30 marca 2015 roku. Termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji upłynął w dniu 13 kwietnia 2015 roku. Odwołanie od ww. decyzji B. G. złożył natomiast w dniu 5 maja 2015 roku w Urzędzie Miejskim (dowód: prezentata na odwołaniu z datą jego złożenia), czyli z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. W tej sytuacji organ odwoławczy zasadnie na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ administracji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.