III SA/Gd 9/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 2 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia z ewidencji ludności zapisu o zameldowaniu postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Do Sądu wpłynęła skarga A. B. na opisaną decyzję Wojewody [...] w przedmiocie usunięcia z ewidencji ludności zapisu o zameldowaniu. Podpisała ją K. F., która - jak wynika z akt administracyjnych - jest bratową A. B. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 stycznia 2012 r. wezwano skarżącą, przebywającą aktualnie w Niemczech, do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi w terminie 2 miesięcy pod rygorem jej odrzucenia przez: podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie własnoręcznie podpisanej skargi i nadesłanie pełnomocnictwa dla doręczeń na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wraz z informacją, że w razie niedopełnienia tego obowiązku, pisma w postępowaniu sądowym pozostawiane będą w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Pouczono przy tym skarżącą o treści art. 46 § 1 i 3, art. 47 oraz art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. Poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., a także o tym, kto w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. może był pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Korespondencja dla skarżącej doręczona została za pośrednictwem Ambasady RP w [...] na jej adres w Niemczech w dniu 25 stycznia 2012 r. Ponadto w dniu 10 stycznia 2012 r. doręczono ją na adres K. F. W odpowiedzi na te zarządzenia, skarżąca z zachowaniem ustawowego terminu uiściła wpis od skargi oraz nadesłała pełnomocnictwo z dnia 28 lutego 2012 r. o następującej treści: "Ja A. B. upoważniam K.F., zam. [...] do zastępstwa w sprawie własnej do występowania w moim imieniu oraz dla doręczeń na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów, określonych w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie, pomimo wezwania skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi polegającego na jej podpisaniu przez osobę uprawnioną. A. B. nadesłała wprawdzie pełnomocnictwo z dnia 28 lutego 2012 r., na mocy którego upoważniła bratową – K. F., m.in. do reprezentowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże w tym zakresie nie może być ono uznane za prawidłowe. Podkreślić bowiem należy, że pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stosownie do art. 35 § 1 p.p.s.a. może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Przepis ten ogranicza krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Oznacza to, że osoby niewymienione w tym przepisie – a do takich zalicza się również bratowa A. B. - nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zawarte w nim wyliczenie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania za mocodawcę na podstawie art. 98 Kodeksu cywilnego. Wskazać w tym miejscu należy, iż sąd z urzędu obowiązany jest do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Stwierdzając zatem nieusunięcie w niniejszej sprawie braku formalnego skargi w drodze podpisania jej przez osobę uprawnioną, należało orzec jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.