III SA/Gd 909/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 12 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stanu poprzedniego w części kartograficznej operatu ewidencyjnego postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – 5 grudnia 2013 r.) skarżąca G. L. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Z kolei z oświadczenia o majątku i dochodach, dokumentów znajdujących się w aktach sprawy jak i z dokumentów nadesłanych w następstwie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2013 r. wynika, że jedynym źródłem dochodów gospodarstwa domowego jest świadczenie emerytalne przysługujące mężowi w kwocie 1.651,51 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni i jej małżonek - według złożonego oświadczenia - nie posiadają jakikolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Comiesięczne, udokumentowane koszty utrzymania gospodarstwa domowego (koszt energii elektrycznej, opłata za usługi telekomunikacyjne, opłata za wywóz śmieci, podatek rolny) wynoszą około 250 zł. W tym stanie należało wskazać, co następuje: Instytucja prawa pomocy uregulowana w przepisach dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne, okoliczności faktyczne ustalone w toku prowadzonego postępowania oraz wysokość kosztów sądowych, które w przedmiotowej sprawie mogą obciążać wnioskodawczynię (tj. wysokość wpisu od skargi, wysokość opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, wysokość ewentualnego wpisu od zażalenia, wysokość ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej) uznano, że wnioskodawczyni wykazała dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez nią kosztów sądowych, spowodować może skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za powyższą oceną przemawia zestawienie wysokości dochodów netto generowanych przez dwuosobowe gospodarstwo domowe z koniecznymi, comiesięcznymi kosztami utrzymania. W konsekwencji powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia przyznając wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.