III SA/Gd 910/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że utrzymuje się z handlu, a cofnięcie uprawnień pozbawi go możliwości wykonywania pracy zarobkowej, w której wykorzystuje samochód. Skarżący wskazał ponadto, że ciąży na nim obowiązek utrzymania małoletniej córki. Ma też inne bieżące zobowiązania finansowe. Nie posiada żadnych oszczędności. Podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi go do zapaści finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść przywołanego przepisu stwierdzić trzeba, że w przypadku postępowania dotyczącego wstrzymania wykonania aktu lub czynności , które wszczynane jest na wniosek strony , to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek co najmniej uprawdopodobnienia okoliczności, które powołuje jako podstawę uwzględnienia wniosku. Skarżący we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji powołał się na fakt, że utrzymuje się z handlu, ale twierdzenia tego w żaden sposób nie udokumentował ani nie uprawdopodobnił. Nie można też w żaden obiektywny sposób stwierdzić, czy wykonywana przez skarżącego praca wymaga od niego posiadania uprawnień do kierowania pojazdami określonej kategorii, a także czy przy jej wykonywaniu skarżący nie może posłużyć się pomocą osób trzecich bądź korzystać z komunikacji zastępczej. Twierdzenia skarżącego w powyższym zakresie są zatem niemożliwe do zweryfikowania. Okoliczności takie nie wynikają też z akt sprawy. W tej sytuacji , w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.