III SA/Gd 918/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi w. B. i M. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia: odmówić skarżącym przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 12 listopada 2014 r. wpłynęła skarga W. B. i M. B. działających w spółce cywilnej A. sc. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 lutego 2014 r., [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa. Skargę wniósł pełnomocnik - radca prawny (pełnomocnictwo w aktach administracyjnych k-40). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2014 r. .pełnomocnik - radca prawny został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi jej braku formalnego poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących przed sądem a. sądami administracyjnymi. Równolegle pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Wymienione wezwania o uzupełnienie braku i uiszczenie wpisu doręczono na adres kancelarii w dniu 20 listopada 2014 r. Pomimo wezwania, strona nie złożyła pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi ani nie uiściła wpisu od skargi w wyznaczonym dla dokonania tych czynności terminie tj. do dnia 27 listopada 2014 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 stycznia 2015 r. odrzucił skargę W. B. i M. B. na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U 2012, poz. 270, dalej jako p.p.s.a.). Wnioskiem z dnia 9 grudnia 2014 r. (data wpływu 16.12.2014 r.) W. B. i M. B. zwrócili się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (wpis uiścili) i oświadczyli, że nie przedłożą pełnomocnictwa do działania w sprawie, ponieważ nie współpracują z wymienionym radcą prawnym od początku września 2014 r. (przebywa On za granicą), pismo wzywające do przedłożenia pełnomocnictwa nie było adresowane do skarżących, a pismo – wezwanie z Sądu otrzymali od syna radcy prawnego w dniu 2 grudnia 2014 r. Będą działać w sprawie osobiście i potwierdzają wszelkie czynności dokonane dotąd przez pełnomocnika- radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu i zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 p.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi na przedmiotową decyzję, bowiem w okolicznościach faktycznych sprawy stroną skarżącą byli (do czasu wpływu w/w wniosku do WSA w Gdańsku tj. do dnia 16 grudnia 2014 r.) – W. i M. B. i ich pełnomocnik – radca prawny. Zdaniem skarżących, za zasadnością wniosku przemawia ta okoliczność, że skarżący nie wiedzieli do dnia 2 grudnia 2014 r., że Ich pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu i przedłożenia pełnomocnictwa i to uwiarygadnia "brak winy’ strony skarżącej w uchybieniu terminowi, który upłynął z dniem 27 listopada 2014 r., jako, że wezwanie Sądu doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 20 listopada 2014 r. Gdyby przyjąć, stosując art. 86 p.p.s.a, że można czy należy oceniać "brak winy strony" odrębnie co do mocodawcy i pełnomocnika, to strona, działająca przed sądem przez pełnomocnika byłaby w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do strony działającej osobiście, która zawsze ponosiłaby odpowiedzialność za własne zaniedbania czy zaniechania. W ocenie sądu wniosek W. i M. B.ch nie jest uzasadniony. Nie budzi wątpliwości, że wezwania Sądu zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 20 listopada 2014 r., o czym świadczy zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki skierowanej do Kancelarii Prawnej radcy prawnego. Termin do uiszczenia wpisu od skargi i przedłożenia pełnomocnictwa upłynął zatem w dniu 27 listopada 2014 r., a we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tych czynności ( czy – do uiszczenia wpisu) skarżący nie wykazali, że Ich pełnomocnik nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. Przebywanie za granicą nie świadczy o braku winy w rozumieniu art. 86 p.p.s.a., bowiem profesjonalny pełnomocnik może tak zorganizować swoją Kancelarię czy pracę, by "przebywanie za granicą" nie stanowiło przeszkody w dokonywaniu w terminie czynności procesowych. Zaniechanie podjęcia jakichkolwiek kroków w tym kierunku nie może być uznane za dochowanie należytej staranności i nie uprawdopodabnia braku winy strony w uchybieniu terminu do uzupełnienia skargi. Z tych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.