III SA/Gd 919/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem datowanym na dzień 23 października 2013 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – 15 listopada 2013 r.) skarżąca B. M. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym oraz na podstawie znajdujących się w aktach dokumentów ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem będącym osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Z kolei na podstawie złożonego oświadczenia o majątku i dochodach ustalono, że jedynym źródłem dochodu wnioskodawczyni i jej męża jest świadczenie rentowe wypłacane mężowi w kwocie 1.777,37 zł brutto miesięcznie. W uzasadnieniu złożonego wniosku wskazano, że mąż znajdujący się w stanie wegetatywnym wymaga całodobowej opieki. Z uzyskiwanej przez ww. renty wnioskodawczyni dokonuje wszelkich opłat oraz zakupu niezbędnych lekarstw. Finalnie na wyżywienie pozostaje małżonkom kwota 250 zł miesięcznie. W tym stanie uznano, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań prawo pomocy przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przyznaje się, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Dając wiarę oświadczeniom zawartym w formularzu PPF oraz biorąc pod uwagę zestawienie obecnych dochodów netto i miesięcznych kosztów utrzymania związanych z opieką nad chorym mężem uznano, iż wnioskodawczyni dostatecznie wykazała, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i męża. Powyższa konstatacja uzasadnia tym samym zniesienie ww. ciężaru finansowego w pełnej wysokości. W reasumpcji, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia przyznając wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.