III SA/Gd 92/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2009 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę. Zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 3 stycznia 2005 r. sygn. akt [...] orzekający o rejestracji pojazdu marki "Pontiak [...]". Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 72 ust. 1, art. 73 ust. 1 i art. 74 ust. 1, ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. Nr 108 poz. 908, z 2005 r. z późn. zmianami). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż w dniu 23 grudnia 2004 r. skarżący złożył wniosek o rejestracji pojazdu: samochodu osobowego marki Pontiac [...]. Do wniosku zostały dołączone następujące dokumenty: 1) dokument potwierdzający zapłatę akcyzy z dnia 9 listopada 2004 r. z VAT-25, 2) zaświadczenie potwierdzające uiszczenie podatku od towarów i usług, 3) zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, 4) umowa kupna sprzedaży z dnia 31 października 2004 r., 5) potwierdzenie wyrejestrowania pojazdu przez właściciela, 6) potwierdzenie dopuszczenia pojazdu do ruchu na terenie Niemiec, 7) dokument indentyfikacyjny pojazdu. Na podstawie wyżej wymienionych dokumentów organ I instancji w dniu 23 grudnia 2004 r. wydał decyzję na podstawie której dokonał czasowej rejestracji pojazdu. Na wyżej wymienionej decyzji znajduje się podpis skarżącego złożony w miejscu kwitującym odbiór tablic rejestracyjnych. O tym, iż dokumenty takie skarżący otrzymał świadczy zdaniem Organu II instancji posługiwanie się przez skarżącego takimi tablicami które pozostawił on w siedzibie Starostwa oraz jego wniosek z dnia 5 lipca 2005 r. o "zabezpieczeniu tablic rejestracyjnych" i naklejki na szybę przednią pojazdu jako materiału dowodowego w sprawie wydania innych tablic rejestracyjnych i nalepki w celu umożliwienia mu korzystania ze swojej własności oraz wydanie dokumentacji". Organ I instancji wielokrotnie informował skarżącego, iż wszystkie wymagane przez niego dokumenty zostały złożone a decyzja o tzw. stałej rejestracji została przygotowana i czeka na jej odbiór przez skarżącego. Dopiero w dniu 1 sierpnia 2008 r. na podstawie upoważnienia żona skarżącego E. M. dokonała odbioru dokumentów których to odbiór skarżący kwestionuje. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż organ I instancji zasadnie dokonał czasowej rejestracji pojazdu której dokonuje się z urzędu po złożeniu wniosku o rejestracji pojazdu. Za niezasadne organ II instancji uznał zarzuty skarżącego, iż bezpodstawnie wydano jego żonie dokumenty pojazdu mimo, iż nie przedstawiła ona ważnego dowodu osobistego i stosownego pełnomocnictwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż zapis w upoważnieniu z dnia 1 sierpnia 2008 r. wystawionym przez skarżącego jest dostatecznie jasny i nie można z niego odczytywać, iż działała ona wbrew woli skarżącego. Decyzję tę zaskarżył B. M. Wnosząc o jej uchylenie skarżący zarzucił, iż decyzja organu II instancji została wydana w oparciu o fałszywe ustalenia. Zdaniem skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze podaje nieprawdę, że na decyzji organu I instancji znajduje się potwierdzenie jej odbioru przez skarżącego z datą 23 grudnia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wzięło pod uwagę, że wyżej wymienionej decyzji nie otrzymał a mimo zarzutów dotyczących tj. okolicznościach organ I instancji nie zwrócił się do Starostwa [...] z zapytaniem czy decyzja z dnia 23 grudnia 2004 r. została skutecznie wydana. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie zwracając uwagę, iż decyzja o rejestracji pojazdu została wydana zgodnie z wnioskiem skarżącego a skarżący spełnił zamknięty katalog przesłanek określonych w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Na rozprawie przed sądem w dniu 18 marca 2009 r. skarżący oświadczył, iż jego wolą była rejestracja pojazdu ale w terminie dogodnym dla niego. Oświadczył również, że pojazd użytkuje od sierpnia 2008 r. Wcześniej samochód stał w warsztacie i nie wyjeżdżał na drogę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium z dnia 3 grudnia 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] orzekające o rejestracji pojazdu marki Pontiak [...] z dnia 3 stycznia 2005 r. Nr [...] a nie decyzji Starosty [...] z dnia 23 grudnia 2004 r. nr [...], jak tego chce skarżący. Ta ostatnia decyzja była decyzją o czasowej rejestracji. Decyzja ta zawiera pouczenie, iż służy od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od daty jej otrzymania w przypadku uznania, że jest ona niezgodna z prawem. Decyzja zawiera zapis, iż wobec wystąpienia warunków o jakich mowa w art. 107 § 4 K.p.a. odstąpiono od uzasadnienia decyzji. Na decyzji sporządzonej na sformalizowanym druku znajduje się zapis jakie dokumenty zostały rejestrującemu pojazd wydane i oświadczenie, iż zapoznał się on z treścią przedmiotowej decyzji. Na decyzji z dnia 23 grudnia 2004 r. znajduje się zapis 23 grudnia 2004 r. i podpis M. O tym, że skarżący zapoznał się z przedmiotową decyzją świadczą okoliczności, iż skarżący odebrał tablice rejestracyjne i znak legalizacyjny. Tablice te wraz z nalepkami kontrolnymi złożył B. M. w dniu 5 lipca 2005 r. w Starostwie w [...] wraz z wnioskiem o ich zabezpieczenie i wydanie innych tablic rejestrujących. Oznacza to, iż skarżącemu upłynął termin do odwołania się od decyzji z dnia 23 grudnia 2004 r. Stosownie do art. 73 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym stanowi, iż rejestracji pojazdu dokonuje się na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania, wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną jeżeli jest wymagana. Jednak stosownie do art. 74 ust. 1 w zgodzie z art. 74 ust. 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy z urzędu dokonuje się czasowej rejestracji pojazdu w przypadku złożenia wniosku o rejestracji pojazdu i to na okres nieprzekraczający 30 dni (art. 74 ust. 3 ustawy). Związane jest to koniecznością wydrukowania dowodu rejestracyjnego przez Mennicę Państwową. Skarżący został powiadomiony o tym, iż w dniu 3 stycznia 2005 r. wydana została nowa decyzja rejestracyjna pojazdu na stałe, której skarżący nie odbierał do dnia 1 sierpnia 2008 r., a którą to decyzję odebrała z jego upoważnieniem jego żona E. M. Tego dnia weszła do obrotu decyzja Starosty Powiatowego w [...] i od tego dnia biegł termin do złożenia odwołania. Decyzja nie określa daty zarejestrowania pojazdu. B. M. złożył odwołanie w dniu 12 sierpnia 2008 r. utrzymując, iż nie otrzymał decyzji o czasowej rejestracji pojazdu. W tym miejscu zauważyć należy, iż sprawą rejestracji pojazdu zajmował się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale Składu Pięciu Sędziów NSA z dnia 15 listopada 1999 r. (OPK 25/99). W uchwale tej Sąd stwierdził, że rejestracja pojazdu następuje w drodze decyzji administracyjnej. To, że sprawa o zarejestrowanie pojazdu jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej nie musi oznaczać, że rejestracja pojazdu wymaga wydania decyzji pierwszej zawierającej wszystkie elementy określone w art. 107 § 1 K.p.a., która została doręczona stronie. Organ zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 12 § 1 K.p.a. powinien posługiwać się najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy za czym przemawia art. 14 § 2 K.p.a. gdy decyzja uwzględnia interes strony a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie. Skoro skarżący domagał się zarejestrowania pojazdu na stałe (patrz wniosek o rejestracje) to organ uwzględniając wniosek był uprawniony do wydania decyzji w uproszczonej formie w tym decyzji z dnia 3 stycznia 2005 r. Jak się wydaje w sprawie nie tyle chodzi o rejestrację pojazdu (datę rejestracji) jak o obowiązek ubezpieczenia pojazdu. Skarżącego niewątpliwie dotyczy obowiązek wynikający z 2 ustaw a to ustawy prawa o ruchu drogowym i wynikających z niej przepisów wykonawczych i ustawy o ubezpieczeniu obowiązkowym pojazdu. Obie ustawy nakładają na sprowadzających pojazd, na polski obszar celny celem jego dalszego użytkowania obowiązek rejestracji i obowiązkowego jego ubezpieczenia. To druga kwestia pozostaje poza sferą rozważań w niniejszej sprawie. Co zaś dotyczy pierwszej kwestii to niewątpliwie organ na wniosek skarżącego wydał prawidłową decyzję o rejestracji pojazdu i zasadnie uznał, iż skoro na decyzji organu I instancji z 3 stycznia 2005 r. widnieje podpis żony skarżącego z datą 1 sierpnia 2008 r. to od tej daty stosując zasadę in dubio pro civite liczyć należy termin do wniesienia odwołania. O tym, iż skarżący dowiedział się o terminie tej decyzji świadczy jego odwołanie z dnia 12 sierpnia 2008 r. i to bez względu na to czy upoważnienie wystawione żonie E. M. było formalnie prawidłowe i czy legitymowała się ona dowodem osobistym czy nie. Zaskarżona decyzja organu I instancji jak i zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Skarżący poza zbiorem niecenzuralnych słów, wręcz obrażających urzędników Starostwa nie wykazał na czym polega naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka w sprawie na podstawie materiału dowodowego zebranego w aktach sprawy i nie prowadzi postępowania dowodowego z przesłuchania świadków. Wydaje się, że skarżący przy dołożeniu większej staranności mógłby dowiedzieć się o zasadach rejestracji i obowiązku ubezpieczenia pojazdu czytając komunikaty wywieszone na tablicy ogłoszeń w biurze w którym dokonywał rejestracji. Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.