III SA/Gd 921/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 8 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie prawa do pomocy społecznej w formie usług opiekuńczych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Z. K. z dnia 5 marca 2014 r., uzupełnioną pismami z dnia 17 marca 2014 r. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 921/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie prawa do pomocy społecznej w formie usług opiekuńczych. Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną został doręczony Z. K. w dniu 3 marca 2014 r. Skarżącą pouczono, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a sporządzenie jej przez inną osobę niż wyżej wymienione spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej, co oznacza, że skarga kasacyjna nie będzie mogła zostać rozpoznana przez Sąd. Dodatkowo wskazano, że Z. K. może ubiegać się o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wniosek w tym zakresie należało wnieść na urzędowym formularzu. W dniu 5 marca 2014 r. (data stempla pocztowego) Z. K. wniosła do Sądu skargę kasacyjną dotyczącą wyroku z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 921/13, adresowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując, że wydany przez Sąd wyrok jest niezgodny ze składanymi przez skarżącą wielokrotnie wnioskami o przyznanie prawa do stałej, codziennej, dożywotnej, całkowicie nieodpłatnej opieki w ramach świadczeń z pomocy społecznej. Skarga kasacyjna została uzupełniona przez Z. K. kolejnymi pismami z dnia 17 marca 2014 r. (data stempla pocztowego), w których skarżąca wyraziła niezadowolenie z wydanego w sprawie wyroku z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 921/13. Skarżąca zawarła w pismach także oświadczenie, że nie ma wykształcenia prawniczego. Jednak doręczenie jej przez Sąd w dniu 13 marca 1014 r. formularza PPF uznała za nieuprawnione, ponieważ nigdy nie składała żadnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarga kasacyjna z dnia 5 marca 2014 r., uzupełniona pismami z dnia 17 marca 2014 r., została sporządzona osobiście przez Z. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 173 § 1 i 2 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę kasacyjną, która została przez nią sporządzona osobiście. Sąd zwraca uwagę, że skarżąca w toku postępowania została poinformowana o tym, iż skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny. Stosowne pouczenie skarżąca otrzymała w dniu 3 marca 2014 r. wraz z odpisem wyroku i jego uzasadnieniem. W pouczeniu wskazano także, iż skarżącej przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niej adwokata lub radcy prawnego, którzy będą uprawnieni do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była osobiście uprawniona do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z. K. nie skorzystała także z prawa do ubiegania się o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec faktu osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej, na mocy powołanych przepisów jest ona niedopuszczalna, ponieważ powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Na marginesie sprawy Sąd wskazuje, że doręczenie skarżącej formularza PPF, nie obligowało do wypełnienia druku i starania się o prawo pomocy. Zgodnie z oświadczeniem zawartym w pismach uzupełniających skargę kasacyjną, Sąd uwzględnia, że skarżąca nie wystąpiła o tego rodzaju pomoc. Wyjaśnić jednak należy, że wbrew przekonaniu skarżącej wysłanie jej formularza PPF nie było nieuprawnione, mając na uwadze, że skarżąca będąc wyraźnie pouczona o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radę prawnego, skargę tą sporządziła samodzielnie, a w jej treści wskazała na swoją trudną sytuację życiową i materialną, podeszły wiek i związane z nim poważne kłopoty zdrowotne. Kierowane przez skarżącą do Sądu pisma sprawiają jednocześnie wiele trudności w odczytaniu ich treści z uwagi na ich odręczne sporządzanie i bardzo niewyraźny charakter pisma. W przypadku kierowania do Sądu kolejnych pism, sporządzanie ich w czytelnej formie, ułatwi pracę Sądu i wykluczy wątpliwości co do ich treści. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.