III SA/Gd 924/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. K. w przedmiocie uznania bezskuteczności wypowiedzenia lokalu postanawia odrzucić skargę. B. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o uznanie bezskuteczności wypowiedzenia mu lokalu przy ul. [...] w G.. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż od 19 grudnia 2016 r. przebywa w areszcie śledczym i nie ma możliwości regulowania czynszu, albowiem nie ma on możliwości podjęcia jakiegokolwiek zatrudnienia w areszcie. Jednocześnie oświadczył, że deklaruje spłatę zadłużenia wraz z odsetkami po wyjściu na wolność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył , co następuje : Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z ww. przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach skarg ściśle przez ustawę określonych. Odnosząc powyższe do przedmiotu skargi należy zauważyć, że skarżący domaga się podjęcia przez Sąd czynności zmierzających do uznania bezskuteczności wypowiedzenia lokalu. Sprawy te nie są jednak sprawami administracyjnymi, lecz podlegają rozstrzyganiu przez sądy powszechne. Skarżący może dochodzić swoich praw w drodze powództwa cywilnego przed sądem powszechnym. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do katalogu spraw wymienionych w cytowanych wyżej przepisach p.p.s.a.. Żaden zaś przepis szczególny (art. 3 § 3 tej ustawy) nie przewiduje kontroli przez sąd administracyjny tego rodzaju spraw. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania skargi skarżącego, dlatego też stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 w związku § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.