III SA/Gd 929/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej w sprawie skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia 16 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia od opłaty za udostępnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniem z dnia 27 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w oparciu o art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej zwanej: "p.p.s.a.", zarządził ściągnąć od skarżącego M. K. kwotę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 stycznia 2016 r. Odpis zarządzenia został prawidłowo doręczony w dniu 3 listopada 2016 r. W związku z faktem, że M. K. nie uiścił przedmiotowej opłaty kancelaryjnej Sąd pismem z dnia 10 stycznia 2017 r. skierował do komornika sądowego polecenie wszczęcia egzekucji należności. M. K. uiścił ww. opłatę kancelaryjną w dniu 13 lutego 2017 r. Pismem z dnia 16 lutego 2017 r. M. K. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie z dnia 27 października 2016 r. W dniu 23 lutego 2017 r. skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wskazywał, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy. W szczególności podniósł, że zarządzenie zostało odebrane przez jego ojca, a on sam nie wiedział o konieczności uiszczenia opłaty. Dowiedział się o tym dopiero przy wszczęciu postępowania egzekucyjnego i niezwłocznie zapłacił wymaganą kwotę. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych wniosku pełnomocnik wnioskodawcy (jego ojciec W. K.) poinformował, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia zażalenie ustała w dniu 9 lutego 2017 r., tj. po otrzymaniu zawiadomienia o egzekucji należności. Do pisma dołączono stosowne pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy wskazać, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone przesłanki przywrócenia terminu zostaną spełnione łącznie. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest ustalenie, czy podmiot zachował ww. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika z pisma pełnomocnika skarżącego przyczyna uchybienia terminu ustała 9 lutego 2017 r. - w tym dniu M. K. dowiedział się o wszczęciu w stosunku do niego egzekucji. Wskazana przez pełnomocnika data ustania przyczyny uchybienia terminu jest więc datą rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Jeżeli zatem skarżący miał siedem dni na złożenie stosownego wniosku o przywrócenie terminu, przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin upłynął z dniem 16 lutego 2017 r. Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia osobiście w siedzibie Sądu w dniu 23 lutego 2017 r. (vide: data na wniosku i prezentacie umieszczonej na wniosku). Zgodnie z treścią art. 88 zdanie pierwsze ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był odrzucić złożony wniosek, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 88 p.p.s.a.