III SA/Gd 93/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. i W. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek skarżących z dnia 26 kwietnia 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarga Państwa D. została przez Sąd odrzucona jako wniesiona po terminie (postanowienie tut. Sądu z dnia 6 kwietnia 2016 r.). W piśmie nadanym na adres Sądu w dniu 26 kwietnia 2016 r. skarżący wnieśli kolejny (trzeci) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Poprzednie wnioski strony o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności procesowej Sąd uznał za spóźnione (postanowienie z dnia 6 kwietnia 2016 r. i postanowienie z dnia 27 kwietnia 2016 r). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze, zm., dalej jako p.p.s.a.). Przepis art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Dodać przy tym należy, że wniosek ulega odrzuceniu, jeżeli już z samej jego treści wynika, że określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, nie został dochowany. Skarżący nie kwestionują ani daty doręczenia skarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ani daty doręczenia skarżącym postanowienia tut. Sądu z dnia 6 kwietnia 2016 r. odrzucającego skargę z uwagi na jej spóźnienie, ani też daty doręczenia wcześniejszego postanowienia tut. Sądu o odmowie uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Skoro więc z treści samego wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż skarżący nie kwestionują faktu doręczenia im w/w dokumentów, zawierających prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia środków zaskarżenia, to należało przyjąć, iż złożenie w dniu 26 kwietnia 2016 r., trzeciego już wniosku o przywrócenie terminu musiało nastąpić i nastąpiło ze znacznym uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.