III SA/Gd 93/16

PostanowienieWSA w Gdańsku2016-04-27

Skład orzekający: Anna Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd powinien przywrócić termin do wniesienia skargi, jeśli strona powołuje się na zamieszkiwanie za granicą jako przyczynę uchybienia terminu, nie uprawdopodabniając braku winy w sposób konkretny?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu. Sam fakt zamieszkiwania za granicą, choć może utrudniać terminowe wniesienie pisma, nie jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia terminu, jeśli nie towarzyszą mu konkretne okoliczności wskazujące na brak winy.
Stan faktyczny
Skarżący R. D. i W. D. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podziału nieruchomości. Skarga została wniesiona po terminie, co skutkowało jej odrzuceniem. Następnie skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi, powołując się na zamieszkiwanie za granicą. Sąd odrzucił ten wniosek jako spóźniony i nieuzasadniony.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek skarżących z dnia 14 kwietnia 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. i W. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek skarżących z dnia 14 kwietnia 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem nadanym w dniu 4 stycznia 2016 r. R. i W. D. wnieśli do Sądu kolejną skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania R. D. od decyzji Burmistrza Gminy Ż. z dnia 31.12.2014 r., dotyczącej podziału nieruchomości. Do skargi dołączony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniami z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 93/16 Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako spóźniony (k. 31-33 akt sadowych), a następnie odrzucił skargę R. i W. D. z dnia 4 stycznia 2016 r. (k. 36-37 akt sądowych). Pismem nadanym w dniu 14 kwietnia 2016 r. skarżący skierowali do Sądu kolejny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gd 93/16. W uzasadnieniu wskazali, że mieszkają zagranicą. W ocenie skarżących Sądowi jest wiadome, że Polacy mieszkający poza granicami kraju nie mają normalnej możliwości wysłania listów do Sądu – dlatego też muszą "używać różnych sposobów", aby zmieścić się w wymaganym terminie, ale nawet to nie jest gwarancją, że przesyłka dotrze terminowo do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze, zm., dalej jako p.p.s.a.). Przepis art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - w myśl art. 87 § 3 p.p.s.a. - wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Dodać przy tym należy, że wniosek ulega odrzuceniu, jeżeli już z samej jego treści wynika, że określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, nie został dochowany. Na wstępie podkreślenia wymaga, że skarżący złożyli kolejno kilka skarg na ten sam akt prawny tj. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 886/15 Sąd odrzucił skargę R. i W. D. na ww. postanowienie z uwagi na wniesienie skargi po terminie. W postanowieniu tym Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie SKO doręczono skarżącym w dniu 6 października 2015 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 5 listopada 2015 r. Sąd zaznaczył, że pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i terminie wniesienia skargi, skarga została wysłana przez skarżących w dniu 9 listopada 2015 r. w UP w Ż.. Z tej samej przyczyny postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 93/16 Sąd odrzucił kolejną skargę R. i W. D. Została ona bowiem wniesiona w dniu 4 stycznia 2016 r., tj. po upływie 2 miesięcy od doręczenia skarżącym rozstrzygnięcia SKO nr [...] z dnia 30 września 2015 r. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie kwestionują ani daty doręczenia skarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ani daty doręczenia ww. postanowień Sądu, wskazujących na konieczność odrzucenia skarg jako spóźnionych. Skoro więc z treści samego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, iż skarżący nie kwestionują faktu doręczenia im w/w dokumentów, to należało przyjąć, iż złożenie w dniu 14 kwietnia 2016 r., kolejnego już wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło ze znacznym uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przesłanką uzasadniającą brak winy nie będzie więc nigdy np. okoliczność nieznajomości prawa przez skarżących, ani związany z tym brak świadomości naruszenia procedury wniesienia skargi na dany akt administracyjny. Badając zasadność wniosku o przywrócenie terminu Sąd ma zatem za zadanie ocenić, czy podniesione przez wnioskodawców okoliczności, uprawdopodabniają, że do uchybienia terminu doszło bez ich winy skarżących. W przedmiotowej sprawie uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu zamyka się w powołanym przez skarżących ogólnikowym stwierdzeniu, że osobom mieszkającym zagranicą trudno jest złożyć pismo w przewidzianym dla tej czynności terminie. Skarżący nie wskazali żadnych konkretnych okoliczności, które miałyby w ich ocenie spowodować, że wszystkie skargi jakie skierowali do Sądu na postanowienie SKO z dnia 30 września 2015 r., złożyli po terminie, w tym w przedmiotowej sprawie – dopiero w dniu 4 stycznia 2016 r. Sam fakt zamieszkiwania zagranicą nie jest wystarczająca przesłanką do przywrócenia terminu. Przy dochowaniu należytej staranności terminowe wniesienie pisma poprzez wysłanie go w zagranicznym urzędzie pocztowym, nie jest bowiem niemożliwe, ale tak jak wskazują skarżący – co najwyżej utrudnione. Skarga R. i W. D. z dnia 4 stycznia 2016 r., a także wniosek z dnia 14 kwietnia 2016 r. o przywrócenia terminu do jej wniesienia, zostały wysłane z Urzędu Pocztowego w Ż. k. K. Na ww. przesyłkach jako adres nadawcy podano ul. [...] 1 w B. Reasumując, Sąd nie może ani rozpoznać ani tym bardziej uwzględnić wniosku z dnia 14 stycznia 2016 r., ponieważ brak winy w uchybieniu terminu nie został przez skarżących w żaden sposób uprawdopodobniony, a okoliczności faktyczne sprawy wskazują, że wniosek złożony został z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia do sądu. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a odrzucił kolejny wniosek R. I W. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. Nr [...], o czym postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło