III SA/Gd 931/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędziowie WSA Alina Dominiak, WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 19 lipca 2012 r. Marszałek Województwa [...] orzekł o zwrocie nienależnie pobranych przez K. L. świadczeń rodzinnych tj. zasiłku rodzinnego na dziecko – M. U. od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 31 marca 2011 w. wysokości 455 zł oraz zasiłku rodzinnego na dziecko - D. U. od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 31 marca 2011 r. w wysokości 455 zł wraz z odsetkami. Jako postawę prawną rozstrzygnięcia powołano m.in. art. 30 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych . W uzasadnieniu decyzji wskazano, że świadczenia pobrane na dzieci na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 października 2010 r. były nienależne, w związku z zaistnieniem - z dniem 15 marca 2006 r. - uprawnień do świadczeń rodzinnych na terenie Wielkiej Brytanii. W wyniku wniesionego przez K. L. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt [...] uchyliło w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że sam fakt stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej świadczenie rodzinne w oparciu o art. 23 a ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie jest wystarczającą podstawą do przyjęcia, że w sprawie została spełniona przesłanka określona w art. 30 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, tj., że świadczenie zostało pobrane nienależnie. Organ I instancji nie wyjaśnił bowiem, czy K. L. lub ojciec dzieci, I. U., byli w tym samym czasie uprawnieni do pobierania świadczeń rodzinnych również na terenie innego państwa, w tym, jakie ewentualnie były to świadczenia. Decyzja została doręczona wnioskodawczyni w dniu 5 września 2013 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. L. wyjaśniła, że samotnie wychowuje dzieci, a ich ojciec nie utrzymuje z nimi kontaktu, ponieważ założył w Wielkiej Brytanii nową rodzinę. Podkreśliła, że działanie organów pozbawiły dzieci w ogóle możliwości otrzymania jakichkolwiek świadczeń. Nawet bowiem jeśli faktycznie tylko jedno z państw jest właściwe do wypłaty świadczeń i krajem tym jest Wielka Brytania, wniosek skarżącej nie został jak dotąd rozpatrzony, ponieważ nie otrzymała od brytyjskich organów ani żadnych dokumentów, ani też żadnych pieniędzy. Do skargi dołączona została kserokopia przesyłki nadanej przez skarżącą w nieokreślonym dniu 2013 r. (niewyraźny odcisk pieczęci), zaadresowanej "Wojewódzki Sąd Administracyjny 80-824 G. ul. [...] 30" wraz z wyjaśnieniem, że skarga została nadana w terminie, ale przesyłka została zwrócona listem poleconym. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, ponieważ skarga została przesłana pocztą w dniu 21 października 2013 r., a więc już po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona załączyła kserokopię koperty mylnie zaadresowanej przesyłki nadanej – prawdopodobnie - w dniu 2 października 2013 r. W ocenie SKO fakt ten nie może jednak usprawiedliwiać przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych data nadania skargi do niewłaściwego organu nie może decydować o zachowaniu terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi normowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Zgodnie z art. 53 § 1 tej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie, jak wynika z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych i akt Sądu, skarga została wniesiona po terminie. Ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2013 r. doręczono skarżącej w dniu 5 września 2013 r. (dowód: potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych k-13). W końcowej części uzasadnienia decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dowód: decyzja w aktach administracyjnych k-10,11).Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 5 października 2013 r. Skarga K. L. na opisaną decyzję wniesiona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 21 października 2013 roku (dowód – akta Sądu) bez jednoczesnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Próba wyjaśnienia przez Sąd że, ewentualnie, skarga została nadana w terminie, nie powiodła się, bowiem skarżąca nie była obecna na rozprawie i nie przedłożyła na wezwanie Sądu stosownego dowodu (k- 23 akt Sądu). Wobec powyższego Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.