III SA/Gd 939/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Skarżąca wniosła bowiem skargę w dniu 17 września 2016 r. , a termin na wniesienie skargi upływał w dniu 16 września 2016 r. Postanowienie powyższe zostało doręczone skarżącej w dniu 14 listopada 2016 r. W dniu 21 listopada 2016 r.( data stempla pocztowego) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wynika z niego, że opóźnienie spowodowane zostało złym zrozumieniem przez skarżącą pouczenia o terminie wniesienia skargi, bowiem zrozumiała ona, że ma na jej wniesienie 30 dni roboczych, a nie trzydzieści dni od dnia otrzymania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie zaś z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści pisma skarżącej należy wyprowadzić wniosek, że to z postanowienia z dnia 4 listopada 2016 r. skarżąca dowiedziała się , że uchybiła terminowi do wniesienia skargi oraz że tego samego dnia ustała także przyczyna uchybienia terminu. Uznać wobec tego należy, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nie można jednak uznać, że nie dokonała ona czynności procesowej - wniesienia skargi - bez swojej winy. Wskazać należy, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić w przypadku, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy. Wskazywana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu – złe zrozumienie przez nią pouczenia- w realiach niniejszej sprawy nie pozwala na uznanie, że skarżąca uchybiła terminowi bez swojej winy. W ocenie Sądu przyczyna ta świadczy wręcz o zawinionym uchybieniu terminu przez skarżącą. Zaznaczyć trzeba, że pouczenie udzielone w treści decyzji organu odwoławczego - prawo wniesienia skargi przysługuje w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji - jest prawidłowe. Nie stwierdzono w nim, że 30 dni to "30 dni roboczych". Skarżąca mogła upewnić się – nawet w organie odwoławczym - czy dobrze rozumie pouczenie, jednakże przyjęła- wbrew treści pouczenia, że chodzi o dni robocze. W tej sytuacji nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. W ocenie Sądu do uchybienia terminu doszło z przyczyn leżących po stronie samej skarżącej. Sytuacja taka nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.