III SA/Gd 944/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. w G. w przedmiocie zachowania służebności i ochrony posesoryjnej postanawia: odrzucić skargę. Spółdzielnia Mieszkaniowa "R." w G. pismem z dnia 29 października 2018 r. poinformowała T. w G. o rozwiązaniu umowy najmu nr [...] z dnia 27 maja 1998 r. z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na dzień 30 listopada 2018 r. T. w G. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższe pismo domagając się naprawienia szkody "społeczno-organizacyjnej", w tym: - odstąpienia od zerwania długoterminowej umowy zawartej w dniu 27 maja 1998r. oraz anulowanie oświadczenia z dnia 29 października 2018 r. o rozwiązaniu tej umowy, -ustanowienia służebności stałej dla Ogniska T."R." z wpisaniem do ksiąg wieczystych na wyznaczonej części pawilonu, - umorzenia niesłusznie zawyżanego i naliczanego czynszu oraz opłaty za media, pomimo kilkakrotnego interweniowania i monitowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2018 poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola ta dotyczy także innych niż decyzje, czy postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podnieść należy, iż Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.. Do przesłanek tych należy niewłaściwość sądu (pkt 1). Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Roszczenia skarżącego T. "R." zawarte w skardze mają charakter cywilny i mogą podlegać rozpatrzeniu jedynie przez Sąd powszechny w postępowaniu cywilnym. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do katalogu spraw wymienionych w cytowanych wyżej przepisach p.p.s.a.. Żaden zaś przepis szczególny (art. 3 § 3 tej ustawy) nie przewiduje kontroli przez sąd administracyjny tego rodzaju spraw. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że nie jest właściwy do rozpoznania skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.