III SA/Gd 946/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odmówić skarżącemu Ł. P. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 946/17. Wyrokiem z dnia 22 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Ł. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 12 kwietnia 2018 r., listem poleconym), skarżący zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wskazał, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wysłał Pocztą Polską w dniu 27 marca 2018 r. listem zwykłym. Telefonicznie z Biura Informacji tut. Sądu uzyskał informację, że w/w korespondencja nie została doręczona. Jednocześnie złożył wniosek o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek Ł. P. (dalej jako - "skarżący") nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej - "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie zaś z § 2 tego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie więc uchybionego terminu może nastąpić w przypadku, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Zatem w niniejszej sprawie - ciężar uprawdopodobnienia braku winy - spoczywał na skarżącym. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę - obiektywny miernik staranności - jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. W judykaturze powszechnie przyjmuje się, że kryterium braku winy jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (gdyż tylko wówczas można mówić o braku winy w uchybieniu terminu). Od stron postępowania można nie tylko oczekiwać, ale przede wszystkim wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącego. Należyta bowiem staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga m.in. by w nie tylko warunkach normalnych, ale również z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych, zachować szczególną dbałość i ostrożność (zwłaszcza w dokonywaniu czynności procesowych). Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, nie można uznać, że po stronie skarżącego zachodził brak winy. Tym samym, aby skarżący zachował należytą staranność i dbałość w prowadzeniu swoich spraw. Nie wystąpiła też nagła i nieusuwalna przeszkoda do dokonania czynności. Co prawda, uprawdopodobnienie nie wymaga zachowania przepisów o postępowaniu dowodowym, z reguły nie może ono jednak ograniczać się do samych twierdzeń strony. Twierdzenia te stanowią jedynie uzasadnienie wniosku, tj. przytoczenie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wymóg uprawdopodobnienia tych okoliczności oznacza obowiązek ich wykazania, w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. W uzasadnieniu wniosku skarżący ograniczył się do wskazania, że "z przyczyn niezawinionych przeze mnie nie złożyłem przedmiotowego wniosku w terminie" oraz twierdził, że wniosek wysłał Pocztą Polską w dniu 27 marca 2018r. zwykłym listem, i wniosek ten nie dotarł do Sądu. Dlatego "w związku z opisanym zdarzeniem losowym nie było możliwe złożenie przez mnie wniosku w terminie". Wobec powyższego nie można uznać, aby skarżący w jakikolwiek sposób uwiarygodnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Powołanie się jedynie, i to bardzo ogólnikowo, na przyczynę uchybienia, którą miało być wysłanie korespondencji do Sądu listem zwykłym, nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione. Brak jest nawet podstaw do przyjęcia, że taki wniosek został w ogóle wysłany (do chwili obecnej wniosek skarżącego nie wpłynął do tut. Sądu). Trudno zatem w takiej sytuacji mówić, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego. Jego wniosek nie zawiera w tym zakresie przekonującej argumentacji, ani okoliczności, które go uprawdopodabniają. Jest oczywiste, że należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymagała co najmniej wysłania przedmiotowego wniosku listem poleconym. Należy więc przyjąć, że skarżący zaniedbał prawidłowego prowadzenia swoich spraw, nie było zatem podstaw by uznać, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia spowodowane zostało bez winy skarżącego. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 86 § 1 a contrario ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.