III SA/Gd 967/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 września 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 22 czerwca 2015 r., którą organ wymierzył spółce karę pieniężną w wysokości 36.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze skarżąca spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wskazała, że wykonanie wskazanych decyzji sprowadzi wysokie ryzyko utraty płynności finansowej spółki i wyrządzenia jej w ten sposób znacznej i nieodwracalnej szkody, poprzez pozbawienie jej środków finansowych. Spółka wskazała również, że obecnie są prowadzone przeciwko niej liczne postępowania w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych w związku z eksploatacją urządzeń do gier hazardowych, bądź już wyegzekwowania tych kar. Do wniosku dołączyła liczne tytuły wykonawcze i zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej wystawione przez organy administracji celnej na terenie kraju oraz dokumenty dotyczące jej stanu finansowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik jedynie ogólnikowo stwierdził, że w przedmiotowej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącą oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania decyzji. Okolicznością uzasadniającą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na którą powołała się skarżąca to fakt, że wszczęte zostało przeciwko spółce postępowanie egzekucyjne. Na potwierdzenie powyższej okoliczności skarżąca dołączyła kserokopie zawiadomień o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej, upomnienia oraz tytuły wykonawcze. W ocenie Sądu z samego faktu, że zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne wobec spółki, nie wynika wniosek, że w wyniku podjętych działań egzekucyjnych powstanie u skarżącej znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Ponadto sama możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, a także sposób prowadzenia egzekucji nie stanowi podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji, gdyż na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności samej skargi. Powołanie się na możliwość utraty płynności finansowej determinuje konieczność oceny kondycji finansowej skarżącej. W tym kontekście nie bez znaczenia jest fakt, że spółka nie przedłożyła wszystkich dokumentów objętych wezwaniem referendarza sądowego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, czym uniemożliwiła dokonanie rzetelnej oceny jej rzeczywistych możliwości płatniczych i sytuacji finansowej. Przekłada się to też na ocenę zasadności wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w oparciu o jej twierdzenia. Skarżąca wyeksponowała kwestię wszczęcia szeregu postępowań egzekucyjnych, ale nie przedłożyła dokumentacji, obrazującej jej pełną sytuację majątkową. W świetle powyższych okoliczności i przedłożonych dowodów Sąd oceniając wniosek uznał, że skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek, pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji, kwestionowanych wniesioną skargą. W związku z powyższym nie można przyjąć, że uiszczenie kwoty 36.000 zł spowoduje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej skarżącej spółki oraz wyrządzenie jej znacznej i nieodwracalnej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.