III SA/Gd 97/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi w przedmiocie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny z powodu niewykonania wyroku sądu postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, który wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 3 lipca 2013 r., sprecyzowanym co do zakresu pismem datowanym na dzień 10 lipca 2013 r., skarżący A. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W świetle oświadczenia o stanie rodzinnym wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Z kolei w świetle oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach ww. posiada mieszkanie o powierzchni 55 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 547 m2, dwa pomieszczenia gospodarcze oraz garaż. Wnioskodawca nie czerpie pożytków z ww. nieruchomości, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych. Wyłącznym źródłem jego dochodu jest wynagrodzenie ze stosunku pracy, które po dokonaniu potrąceń z tytułu zajęć komorniczych wynosi 254,99 zł netto miesięcznie. W związku z tym, iż ww. oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do dokonania oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 4 lipca 2013 r., wezwano wnioskodawcę do przedłożenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów: a) odpisów zeznań podatkowych za lata 2011 oraz 2012 złożonych do urzędu skarbowego, a w przypadku ich nieskładania – odpisów imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu lub rocznego obliczenia podatku za ww. lata; b) wyciągów i wykazów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę rachunków bankowych, na których gromadzone są środki pieniężne, obrazujących historię i salda tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie; c) dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy kosztów utrzymania wnioskodawcy (utrzymanie lokalu, opłaty za energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, telefon, inne); d) oświadczenia czy wnioskodawca uzyskuje obecnie jakiekolwiek przychody z wynajmu bądź dzierżawy posiadanych nieruchomości (lokal mieszkalny, nieruchomość rolna) osobom trzecim a jeżeli tak to w jakiej wysokości; e) oświadczenia czy wnioskodawca w związku z posiadaniem nieruchomości rolnej otrzymuje jakiekolwiek środki publiczne (dotacje) przyznawane przez instytucje państwowe bądź samorządowe a jeżeli tak to w jakiej wysokości; f) oświadczenia w przedmiocie wysokości należności egzekwowanych obecnie względem wnioskodawcy w postępowaniu oznaczonym sygnaturą [...]. W dniu 17 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęły: - pisemne oświadczenia wnioskodawcy w przedmiocie ww. punktów a) – f) zarządzenia referendarza z dnia 4 lipca 2013 r.; - kserokopie zeznań podatkowych; - historia rachunku bankowego prowadzonego przez Bank Spółdzielczy w S.(Oddział w S.) za okres 10 kwietnia – 11 lipca 2013 r. z saldem na dzień 11 lipca 2013 r. wynoszącym 8,25 zł; - dowód opłaty ubezpieczenia OC pojazdu mechanicznego; Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 19 lipca 2013 r. wnioskodawca został zobowiązany do złożenia dodatkowego oświadczenia czy pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką K. B.; jeżeli tak wnioskodawca winien był przedstawić dokumenty obrazujące wysokość wszystkich miesięcznych dochodów brutto ww. osoby oraz dokumenty obrazujące jej stan majątkowy, w tym posiadane przez nią nieruchomości, przedmioty o wartości powyżej 3.000 euro, w tym zarejestrowane na ww. osobę pojazdy mechaniczne (z podaniem ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości) oraz wyciągi i wykazy ze wszystkich posiadanych przez ww. osobę rachunków bankowych, na których gromadzone są środki pieniężne, obrazujących historię i salda tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy. W dniu 2 sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pisemne oświadczenie wnioskodawcy, w świetle którego ww. nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką K. B. W tym stanie należało uznać, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W świetle powołanej regulacji normatywnej to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Co istotne, orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy winno wynikać ze zrównoważonej i wzajemnej oceny dwóch elementów: rozmiaru kosztów jakie musi ponieść strona wnioskująca o prawo pomocy na poczet postępowania sądowego i jej aktualnych możliwości płatniczych (por. m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 9 października 2008 r.; sygn. akt I SA/Po 825/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Dając wiarę oświadczeniom składanym pod groźbą odpowiedzialności karnej (vide: rubryka 13 formularza PPF) oraz oceniając sytuację majątkową wnioskodawcy uznano, iż wnioskodawca na dzień wydania niniejszego postanowienia spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Za powyższą konstatacją przemawia zwłaszcza zestawienie kwoty potencjalnych kosztów postępowania (wpis od ewentualnej skargi kasacyjnej, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika) z kwotą aktualnych, comiesięcznych, niewysokich dochodów netto wnioskodawcy. Ponadto wnioskodawca wykazał dostatecznie, że w obecnych realiach nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami pozwalającymi na pokrycie pełnych kosztów przedmiotowego postępowania. Nie bez znaczenia w kwestii przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest również etap prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia, przyznając prawo pomocy w żądanym przez wnioskodawcę zakresie.