III SA/Gd 988/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział Zakład [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wysokości opłaty za zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Oddział Zakład [...] w K.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wysokości opłaty za zajęcie pasa drogowego. Skargę w imieniu skarżącej sporządził pełnomocnik z wyboru. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2018 r. wydanego na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Nadto, na mocy art. 220 § 1 i § 3 wskazanej wyżej ustawy, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zobowiązano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący siedem dni oraz rygor odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy (k. 18) stosowne wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 stycznia 2019 r. Wskazany powyżej brak formalny skargi nie został przez pełnomocnika strony skarżącej usunięty w przewidzianym terminie. W terminie ustawowym nie uiszczono również wpisu od skargi, co potwierdza notatka urzędowa z dnia 31 stycznia 2019 r., sporządzona przez Oddział Finansowo – Budżetowy WSA w Gdańsku (k.19). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z art. 29 i art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik osoby prawnej (w realiach sprawy - spółki kapitałowej) wnoszący skargę obowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielenia pełnomocnictwa. Dokumentem, który będzie wskazywał na podmiot umocowany w spółce kapitałowej, powinien być dokument nie budzący wątpliwości, autentyczny i zgodny z prawdą w tym zakresie. Takim dokumentem jest m.in. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Z uwagi na to, że pełnomocnik skarżącej wraz ze skargą nie złożył takiego dokumentu, opisanym powyżej zarządzeniem został wezwany do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wobec braku uiszczenia wpisu od skargi wraz z jej wniesieniem, co zostało ujawnione na etapie wstępnego badania skargi, zaistniała podstawa do wydania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. W realiach rozpatrywanej sprawy brak formalny skargi oraz brak fiskalny nie zostały przez pełnomocnika skarżącej usunięte. Niewykonanie wskazanych wezwań w przewidzianym przez ustawę terminie obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Taki sam rygor cytowana ustawa przewiduje w art. 220 § 3 stanowiąc, iż skarga od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w sentencji postanowienia.