III SA/Gd 99/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na działanie Burmistrza Miasta postanawia odrzucić skargę. W dniu 29 stycznia 2013 r. A. L. wniosła do Urzędu Miasta P. skargę związaną z działaniem Burmistrza Miasta [...]. Z treści skargi wynikało, że A. L. kwestionuje twierdzenia i oceny Burmistrza co do jej zachowań. W ocenie skarżącej działanie Burmistrza narusza regulację zawartą w art. 225 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Odpowiadając na ww. skargę Burmistrz Miasta [...] uznał, że jest ona bezzasadna. W dniu 5 lutego 2013 r. skarga A. L. wraz z ww. odpowiedzią Burmistrza zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 3 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza przepisów art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy prowadzi do wniosku, że zasadność skargi na działalność organów administracji publicznej, uregulowanej w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej w skrócie "k.p.a.") w art. 227 i następne k.p.a. jak i ocena prawidłowości ww. postępowania skargowego nie są objęte kognicją sądów administracyjnych. Co nadto istotne, sąd administracyjny nie ma podstaw prawnych do przekazania wniesionej skargi organowi właściwemu do jej rozpoznania, którego właściwość określa się zgodnie z regulacją art. 229 pkt 2 i 3 k.p.a. Skarga, która do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła w dniu 11 lutego 2013 r. jest bezspornie skargą, o jakiej mowa w przepisach Działu VIII k.p.a. A. L. w treści przedmiotowej skargi wskazała bowiem wprost na naruszenie przez organ - Burmistrza Miasta [...] - art. 225 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności jak i wskazywaną regulację normatywną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był odrzucić wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie Sąd wskazuje, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nie może być także zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie Działu VIII k.p.a., sporządzane w oparciu o art. 238 § 1 k.p.a. Zawiadomienie to nie jest bowiem aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W orzecznictwie sądowym i doktrynie ugruntowany jest pogląd, że na zawiadomienie dokonane w trybie art. 238 k.p.a. nie służy skarga do sądu administracyjnego (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999r., sygn. III SAB 7/99; publ. ONSA 2001/1/27; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. III SAB 108/99, System Informacji Prawnej Lex nr 48017; zob. nadto: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck,, Warszawa 2009, s. 687).