III SA/Gd 99/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia 23 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 7 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Z. G. na decyzję Wojewody z dnia 23 grudnia 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 28 listopada 2013 r. znak [...] w przedmiocie utraty przez ww. statusu osoby bezrobotnej. Wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę. Przedmiotowe orzeczenie uprawomocniło się w dniu 23 kwietnia 2014 r. W dniu 27 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo skarżącego nadane w dniu 23 czerwca 2014 r. Pismo to zostało zakwalifikowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Z treści złożonego pisma wynikało, że skarżący leczy się psychiatrycznie i z uwagi na swój stan przeoczył termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Do pisma zostały dołączone dwa zwolnienia lekarskie z okresami niezdolności do pracy 15 – 26 lipca 2013 r. oraz 27 lipca – 9 sierpnia 2013 r. Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2014 r. skarżący został zobowiązany do podania, w jakiej dacie ustały problemy zdrowotne, o których mowa w ww. piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. W pisemnej odpowiedzi z dnia 7 lipca 2014 r. skarżący wskazał, że leczy się nieprzerwanie od roku 2007 a ostatnia wizyta lekarska miała miejsce w dniu 5 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Dla oceny zasadności złożonego przez skarżącego wniosku, podstawowego znaczenia nabierają postanowienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Nadto, w świetle art. 87 § 1 tejże ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; zgodnie zaś z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Wobec faktu, iż ustawodawca nie określił w art. 86 § 1 ww. ustawy, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, Sąd ma możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, które uzna przy tym za istotne (por. w tej materii postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, publ. OSNAP 2000/20/757). Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając zaś wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, nie publ.). Odnosząc się merytorycznie do złożonego wniosku, Sąd uznał, że skarżący nie uwiarygodnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Podkreślić należy, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie; w tym sensie nie oznacza więc udowodnienia braku winy (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A . Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 217 i n.). W realiach rozpatrywanej sprawy skarżący wskazywał, że uchybienie terminu spowodowane było wyłącznie złym stanem jego zdrowia. Okoliczności te miały zaś potwierdzać przedłożone zaświadczenia lekarskie. W ocenie Sądu przedłożone zaświadczenia lekarskie nie mają dla oceny braku winy w uchybieniu terminu jakiegokolwiek znaczenia, gdyż zostały wystawione w roku 2013. Tymczasem wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący winien był złożyć w dniach 21 - 27 marca 2014 r. W tym świetle nie wiadomo czy w ww. okresie skarżący miał w znacznym stopniu wyłączoną świadomość, uniemożliwiającą normalne funkcjonowanie. Pamiętając zaś, że wykazanie okoliczności na skutek których nastąpiło uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej ma polegać jedynie na uprawdopodobnieniu, to jak wyżej wskazano, twierdzenie o jakimś fakcie ma być wiarygodne. Pisemne oświadczenie skarżącego nadane w dniu 23 czerwca 2014 r., mające w jego odczuciu uprawdopodobnić przyczynę uchybienia terminu, jest na tyle ogólne, że zdaniem Sądu, na jego podstawie nie sposób ustalić okoliczności, które pozwalałyby na przyjęcie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Zważyć ponadto trzeba, że w świetle złożonego oświadczenia skarżący leczy się od lat. Fakt wieloletniego okresu trwania problemów ze zdrowiem psychicznym nie może zaś automatycznie determinować uznania ww. uchybienia jako uchybienia bez winy skarżącego. Zauważyć należy także, że z pisma skarżącego z dnia 7 lipca 2014 roku, stanowiącego wykonanie zarządzenia Sędziego z dnia 30 czerwca 2014 roku (k.77 akt) wynika, że przyczyna uchybienia terminu dotychczas nie ustała bo cały czas skarżący jest w trakcie leczenia. Tymczasem Sądowi z urzędu jest wiadomo, że podnoszony w niniejszym wniosku utrzymujący się przez długi czas zły stan zdrowia psychicznego, nie jest przeszkodą do należytego zadbania przez skarżącego o swoje interesy bowiem w sprawie o sygn. III SA/Gd 232/14, składał on w przewidzianym ustawą terminie wnioski (w tym wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku – vide: k. 31 akt sprawy III SA/Gd 232/14). Tak więc oświadczenia skarżącego, iż jego stan zdrowia uniemożliwiał mu złożenie w terminie wskazanym w ustawie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie, również z tej przyczyny Sąd nie uznał za wiarygodne. W konsekwencji powyższych rozważań stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie nie uprawdopodobniono okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku, która stanowiłaby podstawę do jego przywrócenia. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.