III SA/Gd 999/14

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-01-13

Skład orzekający: Anna Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, gdy skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmówił wstrzymania wykonania decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, ponieważ skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja ta nie powoduje bezpośrednich skutków takich jak zatrzymanie prawa jazdy czy cofnięcie uprawnień, a samo poddanie się egzaminowi nie stanowi podstawy do ochrony tymczasowej.
Stan faktyczny
Skarżący G.G. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 9 października 2014 r., która uchyliła decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, utrzymując w mocy decyzję o konieczności poddania się temu badaniu z powodu przekroczenia punktów karnych. Skarżący kwestionował podstawę skierowania na badanie oraz wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że wszczęte postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień jest bezcelowe i bezzasadne.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 października 2014 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 października 2014 r. sygn. akt [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia 9 października 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I isntancji w części w jakiej określała ona termin poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. W pozostałej części dotyczącej orzeczenia o konieczności poddaniu G. G.- w związku z przekroczeniem 24 punków za naruszenie przepisów ruchu drogowego - kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, decyzja Starosty [...] z dnia 13 marca 2013 r. została utrzymana w mocy. W skardze na to rozstrzygnięcie skarżący zaprzeczył, aby zebrany w sprawie materiał dowodowy stanowił wystarczająca podstawę do skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, w szczególności, że skarżącemu nie okazano nigdy wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 24 stycznia 2012 r., który ma stanowić postawę wszczęcia postępowania. Skarżący wskazał, że w/w organy wydały wobec niego już wiele decyzji w tym samym przedmiocie, a postępowania były umarzane, wobec czego wszczynanie kolejnych postępowań w tej sprawie jest nieuzasadnione. W złożonym następnie wniosku o wstrzymanie wykonanie decyzji skarżący zaznaczył, że wstrzymanie wykonania decyzji jest konieczne, ponieważ pomimo uchylenia decyzji Starosty w części, w jakiej określała ona termin poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, organ I instancji wszczął wobec skarżącego - z powodu niepoddania się testowi w terminie - postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W ocenie skarżącego postępowanie organu jest bezcelowe i bezzasadne oraz narusza przepisy prawa. Skoro bowiem organy uchyliły termin, w którym skarżący miałby się zgłosić na kolejny test kwalifikacyjny, to nie jest racjonalne wszczynanie z tego powodu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień kierowcy i to wszystkich kategorii. Wniesiono o uwzględnienie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teksy jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej w skrócie p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze podniesione przez stronę argumenty, Sąd podkreśla, że brak jest podstaw by wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oceniać pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II OZ 184/05, System Informacji Prawnej Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność danego aktu z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu - ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności danego aktu z prawem, a zwłaszcza uprzedzanie treści rozstrzygnięciu Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu. Tym bardziej nie jest więc dopuszczalne aby podstawą wstrzymania była merytoryczna ocena jakichkolwiek innych postępowań administracyjnych, które toczą się ( lub toczyły) wobec skarżącego. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Wnioskodawca winien zatem skonkretyzować te przesłanki, zawsze mając na uwadze okoliczności faktyczne danej sprawy. W rozpatrywanym przypadku skarżący winien zatem wskazać i uprawdopodobnić konkretne konsekwencje, jakie mogłyby dla niego wynikać z wykonania decyzji w przedmiocie skierowania na badania. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał dostatecznie na czym miałoby polegać - w przypadku wykonania decyzji - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Nadto nie wykazano, na czym miałaby polegać nieodwracalność zmian powstałych w następstwie wykonania opisanej decyzji. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący wskazał jedynie, że w odrębnie prowadzonym postępowaniu zaistniała możliwość orzeczenia wobec niego cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Nie podał natomiast, jakie konkretnie niebezpieczeństwo lub trudne do odwrócenia skutki mogłyby wynikać z poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Określone w art. 61 § 3 p.p.s.a przesłanki nie zostały zatem w żaden sposób skonkretyzowane. Skarżący nie uzasadnił możliwości ich realnego zaistnienia. Niezależnie od tego, Sąd podkreśla, że wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ze względu na treść rozstrzygnięcia, jego zakres i charakter prawny, nie powoduje bezpośrednich skutków, o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi, a zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania, jest bowiem decyzja, która kieruje skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Decyzja ta nie upoważnia ani do zatrzymania prawo jazdy, ani do cofnięcia uprawnień w zakresie kierowania pojazdami. Samo poddanie się egzaminowi nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie oznacza automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do stanu wiedzy kierowcy o zasadach ruchu drogowego. Sama obawa, że poddanie się egzaminowi doprowadzi do utraty przez skarżącego prawa jazdy nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazano wyżej, celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności zaskarżonej decyzji, czy innych aktów administracji podejmowanych w odrębnych postępowaniań. Wbrew twierdzeniom skarżącego toczące się wobec niego postępowania nie były wszczynane w tożsamym przedmiocie i są odrębnymi sprawami administracyjnymi, które - co najwyżej - mogą być wzajemnie powiązane. Reasumując, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został przez skarżącego przekonująco uzasadniony w sytuacji, gdy sam charakter zaskarżonego aktu nie wskazuje, aby mógł on wywołać negatywne dla skarżącego skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło