III SAB/Gd 1/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [..] w przedmiocie naruszenia prawa przez organ rozpoznający sprawę o dodatek mieszkaniowy postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 23 listopada 2004 r. sygn. akt 2361/04 Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i orzekło o przyznaniu skarżącej K. K. dodatku mieszkaniowego w kwocie 74,29 zł miesięcznie na okres od dnia 1 czerwca 2004 r. do 30 listopada 2004r. W piśmie z dnia 30 listopada 2004 r. skarżąca zawarła wniosek "o stwierdzenie naruszenia prawa, którego dopuścił się organ, tj. Urząd Miejski [...], w myśl decyzji z dnia 23 listopada 2004 r." W piśmie z dnia 8 grudnia 2004 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] Prezydent Miasta [...] poinformował, iż organ odwoławczy nie uwzględnił, przy rozpoznawaniu sprawy, treści przepisu art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. W tej sytuacji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] pismem z dnia 15 grudnia 2004 r. zawiadomiło skarżącą o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wydanej w dniu 23 listopada 2004 r. przez siebie decyzji. Decyzją z dnia 6 stycznia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia 23 listopada 2004 r. W sprawie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego, powołując jako podstawę prawną wydanej decyzji art.156 § 1 pkt 2 k.p.a. Pismem z dnia 10 stycznia 2005 r. K. K. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania i zasądzenia na jej rzecz od Skarbu Państwa kwoty 10000 zł tytułem odszkodowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż w dniu 30 listopada 2004 r. skierowała do organu odwoławczego wniosek, w którym domagała się stwierdzenia naruszenia prawa przez Urząd Miejski [...]. Nadto, wskazała na treść art. 35 § 3 k.p.a., w którym mówi się o załatwieniu sprawy w terminie 1 miesiąca. W ocenie skarżącej, miesięczny termin, o którym mowa w tym przepisie ma charakter zawity, a jego upływ - jak w niniejszej sprawie - pociągnął dla niej - jako dla strony - ujemne konsekwencje. W piśmie z dnia 17 stycznia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] poinformowało skarżącą, iż jest organem sprawującym jedynie nadzór instancyjny (w zakresie orzecznictwa) w stosunku do organów samorządu terytorialnego, w związku z tym Kolegium nie może orzec o "stwierdzeniu naruszenia prawa przez Urząd Miejski [...]", czego strona domaga się w swoim piśmie. Nadto, Kolegium wskazało, iż w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji z dnia 23 listopada 2004 r., sprawa odwołania od wydanej w dniu 4 czerwca 2004 r. decyzji organu pierwszej instancji zostanie rozpoznana po raz kolejny i w tym postępowaniu Kolegium rozstrzygnie o jej ewentualnej wadliwości. W piśmie zaś z dnia 9 lutego 2005 r. Kolegium poinformowało skarżącą, iż - chcąc doprowadzić do ponownej weryfikacji działania organów w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego - winna złożyć odrębny wniosek o wzruszenie decyzji administracyjnej, rozstrzygającej tę sprawę w trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego (tj. stwierdzenia nieważności decyzji lub wznowienia postępowania w sprawie). W ocenie organu, w żadnym wypadku nie można za takowy wniosek uznać pisma skarżącej z dnia 30 listopada 2004 r., o którym mowa była powyżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianą) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Nadto, stosownie do treści art. 3 § 3 tejże ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Niewątpliwym jest, iż pismo skarżącej K. K. z dnia 30 listopada 2004 r. nie jest pismem, w rozstrzygnięciu którego należy wydać decyzję administracyjną lub postanowienie. Z akt sprawy wynika, iż postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego obecnie zakończyło się, gdyż odwołanie skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 4 czerwca 2004 r. zostało rozpoznane, a zaskarżona decyzja utrzymana w mocy (decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 9 lutego 2005 r. w sprawie o sygn. akt 3718/04). Zatem, od decyzji organu odwoławczego stronie służy skarga do sądu administracyjnego, którą - zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - winna wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W konkluzji, uznać należy, iż - mając na uwadze treść cytowanego wyżej art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Na marginesie jedynie wskazać należy, iż o ile strona miała zastrzeżenia do podejmowanych przez organy czynności, w szczególności uznawała, że postępowanie jest prowadzone przewlekle (art. 35 § 3 k.p.a.), winna była skorzystać z przysługujących na podstawie stosownych przepisów prawa środków prawnych - choćby określonego wart. 37 § 1 k.p.a. - zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Jednocześnie stwierdzić należy, iż wobec zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego - zarzut bezczynności organu odwoławczego jest bezprzedmiotowy, gdyż decyzja przez ten organ została wydana i tym samym - sprawa zakończona. W tej sytuacji, mając na uwadze powyższe rozważania, na mocy 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę odrzucił, gdyż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego.