III SAB/Gd 1/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Skarżący S. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Starosty [...] zarzucając, że organ nie wydał decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarżący został zawiadomiony o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, a organ nie widzi podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W sprawie niniejszej skarżący złożył skargę na bezczynność organu. Zgodnie z treścią art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisem art. 35 lub 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Także w sytuacji pozostawienia przez organ wniosku bez rozpoznania strona może podjąć obronę przez bezczynnością , składając zażalenie do organu wyższego stopnia, a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego ( tak też "Kodeks postępowania administracyjnego . Komentarz" , pod redakcją B. Adamiak i J. Borkowskiego, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2004, str.360). W sprawie niniejszej organ pozostawił wniosek skarżącego o zarejestrowanie samochodu bez rozpoznania( zawiadomienie z dnia 7 kwietnia 2005 r.), choć później podejmował czynności mogące wskazywać na to, że postępowanie to jednak się toczy ( choćby pismo do Urzędu Celnego w G. z dnia 30 czerwca 2005 r. , do Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 6 lipca 2005 r. , do Prokuratury Rejonowej w K. z tej samej daty). W obu jednak przypadkach - jak wyżej wskazano - zarówno pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jak i niezałatwienia toczącej się sprawy w terminie , dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracji do Sądu konieczne jest wyczerpanie środków zaskarżenia, bowiem skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ( art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Sytuacja taka musi mieć miejsce przed wniesieniem skargi na bezczynność do Sądu. W aktach administracyjnych znajduje się jedynie pismo skarżącego skierowane do Starostwa Powiatowego [...] z dnia 19 lipca 2005 r. dotyczące sposobu działania pracownika urzędu oraz szkód materialnych firmy prowadzonej przez skarżącego, które zostało uznane przez organ za skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Dyrektora Wydziału Komunikacji Spraw Obywatelskich i Kryzysowych. Pismo to nie spełnia wymogów zażalenia, o jakim mowa wyżej. W aktach brak jakiegokolwiek pisma skarżącego skierowanego do organu wyższego rzędu, które można by uznać za zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 kpa. Zobowiązanie do wykazania w terminie 7 dni , że składał zażalenie na bezczynność organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , skarżący pozostawił bez odpowiedzi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego, skoro wniesienie skargi jest niedopuszczalne bowiem skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, Sąd odrzucił skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.