III SAB/Gd 1/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, , , po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 15 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga P. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymeldowania z pobytu stałego. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że jest nie znajduje ona uzasadnienia faktycznego i prawnego. Organ przedstawił przebieg postępowania w sprawie, której dotyczy skarga wskazując, że złożony przez P.M. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji został przekazany na podstawie art. 59 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego ( dalej zwany k.p.a.) do Wojewody, który był organem właściwym do jego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 13 marca 2009 r. Wojewoda wniosek strony rozpatrzył. W piśmie datowanym na dzień 29 stycznia 2010 r., stanowiącym następstwo zarządzenia z dnia 15 stycznia 2010 r. skarżący wskazał, że nie wniósł zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W myśl art. 3 § 1 tej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wniesienie skargi na bezczynność organów dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. W rozpatrywanej sprawie skarżącemu przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, którym w tym przypadku był Wojewoda. Bezsporne jest że skarżący nie złożył zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta, czyli organu, którego bezczynność w niniejszej sprawie zaskarżono. Wniesienie skargi bez wyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.