III SAB/Gd 1/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. T. na przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę. M. T. w dniu 15 grudnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 marca 2015 r. nr [...], na mocy której organ pierwszej instancji odmówił skarżącej przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. Skarżąca wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej (finansowej i zdrowotnej). Wniosła o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o przyznanie sumy pieniężnej. Skarżąca wezwała organ odwoławczy do usunięcia naruszenia prawa w dniu 14 maja 2015 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że w sprawie dotyczącej rozpatrzenia odwołania od tej samej decyzji organu pierwszej instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt III SAB/Gd 45/15 uwzględnił już skargę skarżącej na bezczynność SKO. W tej sytuacji zachodzi przesłanka uzasadniająca odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest zarzucane w skardze przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ odwoławczy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pismo skarżącej z dnia 14 maja 2015 r. spełnia wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego; (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej w skrócie "k.p.a."), wobec czego skarżąca wniosła skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że odwołanie skarżącej z dnia 31 marca 2015 r. od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 9 kwietnia 2015 r. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym – w myśl art. 35 § 3 k.p.a. - powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 9 maja 2015 r. Skarżąca - co Sądowi wiadome jest z urzędu - w dniu 18 września 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na braku rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 marca 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r. , sygn. akt III SAB/Gd 45/15, zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania M.T. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 marca 2015 r. nr [...] w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd wymierzył organowi grzywnę oraz oddalił wniosek skarżącej o przyznanie jej sumy pieniężnej. Wyrok nie jest prawomocny - skarżąca złożyła od niego skargę kasacyjną w części dotyczącej wymierzenia grzywny i oddalenia wniosku o przyznanie sumy pieniężnej. Niniejsza skarga – dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy w rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 marca 2015 r. nr [...], została złożona już po wydaniu powyższego wyroku. Z uwagi na to, że ustawodawca obecnie rozróżnia bezczynność organu od przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ (art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.) nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku albo została prawomocnie osądzona. Niniejsza sprawa dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, a sprawa , w której zapadł wyrok - dotyczyła bezczynności organu. Skarżąca nie powołała się w skardze na żadne konkretne przykłady przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy, utożsamiając jedynie "przewlekłe prowadzenie postępowania" z brakiem rozpatrzenia sprawy w terminie. Zwrócić należy uwagę, że takie działanie organu zostało już negatywnie ocenione przez Sąd poprzez uznanie zasadności skargi na bezczynność. W niniejszej sprawie - jak ocenił WSA w przywołanym wyżej wyroku - miała miejsce bezczynność organu, polegająca na braku podjęcia czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy. Celem wymierzonej organowi grzywny było z jednej strony ukaranie organu za opieszałość, z drugiej zaś spowodowanie niezwłocznego zakończenia postępowania odwoławczego. Zatem przy identycznym stanie faktycznym spraw ze skarg w przedmiocie: bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania brak jest racjonalnych przesłanek do stosowania sankcji z art. 149 § 1 i § 2 w każdej z tych spraw, skoro skutek zamierzony przez ustawodawcę został zrealizowany w pierwszej ze spraw. Co warte podkreślenia, działania skarżącej zdają się sugerować, że jej celem nie jest niezwłoczne zakończenie postępowania odwoławczego. Zauważyć bowiem należy, że akta administracyjne sprawy zostały przekazane do tutejszego Sądu razem ze skargą w sprawie III SAB/Gd 45/15 w dniu 18 września 2015 r. W wydanym wyroku Sąd zobowiązał organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, a obecnie zwrot akt z prawomocnym wyrokiem nie jest możliwy, gdyż toczyło się postępowanie z wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy. Obecnie została wniesiona skarga kasacyjna. Trudno w tej sytuacji zarzucać organowi odwoławczemu przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.