III SAB/Gd 10/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14 lutego 2014 r. T. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na "nieudolność załatwienia" przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprawy dotyczącej przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad matką. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazało m.in. że decyzją z dnia 11 grudnia 2013 r. (nr [...]) Prezydent Miasta odmówił skarżącemu przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżący odwołał się od tej decyzji. W dniu 14 lutego 2014 r. została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga na bezczynność organu, która została złożona bez wyczerpaniem środków warunkujących jej dopuszczalność – skarżący nie wezwał organu do usunięcia stanu naruszenia prawa poprzez niezwłoczne załatwienie sprawy. W związku z powyższym Sąd wezwał skarżącego do jednoznacznego określenia, co jest przedmiotem skargi – czy skarży on bezczynność organu odwoławczego, jeśli tak, czy przed wniesieniem niniejszej skargi wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu w rozumieniu art. art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej zwanej "k.p.a.". Natomiast, gdy przedmiotem skargi jest decyzja, postanowienie lub inny akt – należało wskazać jego numer. W piśmie z dnia 26 marca 2014 r. skarżący poinformował, że nie wzywał organu odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zakresie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 11 grudnia 2013 r. Wskazuje na to zarówno treść skargi, jak również potwierdza to pismo skarżącego z dnia 26 marca 2014 r. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: z 2013 r., poz. 267) – dalej. "k.p.a.". W sprawie ze skargi na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego takim środkiem zaskarżenia jest wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Do wnoszącego tego rodzaju skargę należy wykazanie, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Z akt sprawy oraz oświadczenia skarżącego z dnia 26 marca 2014 r. wynika, że nie spełnił on wymogu zawartego w art. 37 § 1 k.p.a. polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Za takie nie można uznać pisma skarżącego z dnia 10 lutego 2014 r., w którym zwraca się on do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z prośbą o "pozytywne rozpatrzenie odwołania dotyczącego przyznania świadczenia pielęgnacyjnego lub przekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku". Złożonej do Kolegium przez skarżącego "prośby o pozytywne rozpatrzenie odwołania" nie można bowiem utożsamiać z wezwaniem Kolegium do usunięcia prawa polegającego na nie rozpatrzeniu odwołania w przepisanym terminie. Skarga wniesiona z pominięciem opisanego wyżej trybu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Sąd zauważa, że w przypadku bezczynności organu odwoławczego, skarżący może ponownie wnieść skargę, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.