III SAB/Gd 105/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 15 lutego 2013r. nr [...] Burmistrz Miasta odmówił A. L. przyznania zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup odzieży oraz obuwia. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 maja 2013r. sygn. akt [...]. Od powyższej decyzji A. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt III SAB/Gd 35/14 skargę odrzucił. Postanowienie wydane w ww. sprawie uprawomocniło się w dniu 3 lipca 2014 r. W dniu 23 września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga A. L. na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta w przedmiocie zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wskazał, że skarga jest bezzasadna. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 26 września 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie w dwóch egzemplarzach pisma procesowego zawierającego oświadczenie, czy skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu wnosiła zażalenie na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w dniu 2 października 2014 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej w skrócie "k.p.a."), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie złożyła zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji do organu wyższego stopnia, co powoduje, że skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia może w świetle poczynionych uwag otworzyć skarżącej drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. A zatem w niniejszej sprawie nie został spełniony warunek dopuszczalności skargi określony w art. 52 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniesioną skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.