III SAB/Gd 11/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. – F. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym na dzień 9 marca 2015 r. H. W.- F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] "polegającą na milczeniu organu do chwili obecnej wobec złożonego wezwania przesądowego do usunięcia naruszenia prawa w zw. z zawiadomieniem o przesunięciu terminu z dnia 8.10. 2014 r. w sprawie wniosku o emeryturę z wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec osób winnych zaistniałej sytuacji...". W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że wezwanie przesądowe w trybie art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożyła w dniu 17 grudnia 2014 r. bezpośrednio w Inspektoracie. Ponieważ, jak podniosła skarżąca, termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 lutego 2015 r., do skargi załączyła również wniosek o przywrócenie terminu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej dorzucenie jako wniesionej po terminie. Ponadto wyjaśnił, że skarżąca w dniu 29 września 2014 r. złożyła wniosek o emeryturę przed ukończeniem powszechnego wieku emerytalnego. Pismem z dnia 8 października 2014 r. organ poinformował skarżącą, że przedmiotowa decyzja zostanie wydana po spełnieniu przez skarżącą warunku w postaci osiągnięcia wieku emerytalnego, wskazując tym samym przewidywany czas załatwienia sprawy. Natomiast decyzją z dnia 4 listopada 2014 r. organ przyznał skarżącej emeryturę od dnia 29 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jednak nie z przyczyny wskazanej w odpowiedzi na skargę. Wskazać należy, że skarga H. W. – F. dotyczyła bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] polegającej "na milczeniu", tj. na braku udzielenia odpowiedzi na wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Obowiązkiem Sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowanie terminu do wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w art. 3 p.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencyjne, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach. Literalne brzmienie skargi wskazuje, że przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie braku odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie zaś brak odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro niedopuszczalna jest skarga na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w konsekwencji niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność w tym zakresie. Brak odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przekłada się przede wszystkim na sposób obliczania terminu do wniesienia skargi (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Przyjęcie, że przedmiotem skargi jest bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] w zakresie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, musi skutkować odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.