III SAB/Gd 117/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie przekazania wniosku właściwemu organowi postanawia odrzucić skargę. W dniu 20 kwietnia 2023 r. A. G. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego, w której wskazał, że Wojewoda Pomorski nie przekazał do właściwego organu - jakim w ocenie skarżącego było w tej sprawie MSWiA - wniosku skarżącego z dnia 17 marca 2023 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III tut. Sądu pismem z dnia 10 maja 2023 r. skarżący został wezwany do udzielania na piśmie informacji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wnosił ponaglenie do właściwego organu, a jeżeli tak, to aby nadesłał odpis tego ponaglenia. Wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 23 maja 2023 r. (dowód: k. 96 akt sprawy). W piśmie datowanym na dzień 26 maja 2023 r. skarżący wskazał, że w związku z wezwaniem z dnia 10 maja 2023 r. składa wniosek o wypłacenie mu zadośćuczynienia w kwocie 1 miliona złotych za śmierć ojca skarżącego oraz pozbawienia skarżącego oraz jego braci prawa dziedziczenia gospodarstwa we wsi B., powiat L.. Do pisma dołączono następujące dokumenty: 1/ kserokopię decyzji administracyjnej z dnia 1 czerwca 2003 r. o wymeldowaniu B. G. z lokalu w miejscowości B.[...], w której wskazano, ze zmarł on w 1954 r.; 2/ kserokopię poświadczenia zameldowania z dnia 3 września 2002 r., w którym wskazano, że B. G. jest zameldowany pod adresem B. [...] od 1947 r.; 3/ kserokopię powiadomienia Powiatowej Rady Narodowej w L. z lipca 1954 r., skierowanego do W. P. o pozytywnym załatwieniu wniosku w przedmiocie przydziału gospodarstwa po obywatelu G.; 4/ kserokopię zaświadczenia Centralnego Archiwum Wojskowego, że B. G. pełnił służbę w Wojsku Polskim od kwietnia 1944 r. do grudnia 1945 r.; 5/ kserokopię wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 28 lutego 2020 r. o oddaleniu powództwa Z. G. przeciwko Skarbowi Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi unormowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259) powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a." Uwzględniając zawarte w powołanej ustawie regulacje, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd zawsze bada legitymację skargową strony, zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz jej warunków formalnych, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w tym m.in. bada, czy strona skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym kontekście należy podkreślić, że wyczerpanie środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość postępowania organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 125/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, aby skarżący wniósł ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W szczególności pomimo stosownego wezwania do wykazania, że w sprawie złożono ponaglenie i przesłania odpisu ponaglenia, skarżący nie udzielił w tym zakresie odpowiedzi. Żaden z nadesłanych do Sądu przez skarżącego dokumentów nie stanowi odpisu ponaglenia. Ponaglenia takiego brak jest w aktach sprawy, a skarżący nie oświadczył, aby złożył przed wniesieniem skargi tego rodzaju środek zaskarżenia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu braku wyczerpania środka zaskarżenia.