III SAB/Gd 12/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.G. na działalność Sądu Apelacyjnego [...] postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 marca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Z. G. na działalność Sądu Apelacyjnego [...]. Z treści załączonego do skargi dokumentu wynikało, że Z. G. domaga się zapłaty od Prezesa Sądu Apelacyjnego [...] kwoty 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia za "łamanie przez [...] Sąd konstytucyjnej zasady legalizmu". Z dokumentów załączonych do skargi wynikało nadto, że skarżący zarzuca organom wymiaru sprawiedliwości oraz komornikom sądowym naruszanie obowiązujących przepisów prawa. Skarga została opatrzona podpisem elektronicznym. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego [...] wniósł o jej odrzucenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 marca 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez jej własnoręczne podpisanie, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Wzywając skarżącego do podpisania skargi względnie nadesłania podpisanego egzemplarza skargi pouczono skarżącego, że obecnie obowiązujące regulacje normatywne dotyczące postępowania przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości składania pism opatrzonych podpisem elektronicznym. W zarządzeniu określono termin na jego wykonanie wynoszący siedem dni oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia ujawnionego braku formalnego skargi zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 18 marca 2019 r. (potwierdzenie odbioru – k. 52 akt sprawy). W dniu 25 marca 2019 r. skarżący złożył za pośrednictwem Elektronicznej Skrzynki Podawczej WSA w Gdańsku opatrzone podpisem elektronicznym pismo zatytułowane "skarga" wraz załącznikami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony, w tym określonego w art. 46 § 1 punkt 4 wskazanej wyżej ustawy warunku w postaci podpisania pisma przez stronę. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 punkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W realiach rozpatrywanej sprawy wniesiona skarga nie została przez skarżącego podpisana. W związku z ujawnionym brakiem formalnym skarżący został wezwany do jego uzupełnienia. Z akt sprawy wynika, że wskazany wyżej brak formalny skargi nie został przez skarżącego uzupełniony w ustawowym, siedmiodniowym terminie. W związku z powyższym wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 punkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje skarżącemu, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 184 zdanie pierwsze Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.; Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm. oraz art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.). Zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 - 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wyliczenie zawarte w powyższym katalogu ma charakter zamknięty i nie obejmuje orzekania w sprawach dotyczących roszczeń o zadośćuczynienie ani w sprawach skarg na działalność sądu apelacyjnego lub prezesa sądu apelacyjnego. Sprawy cywilne rozpoznają sądy powszechne zgodnie z art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1360 ze zm.) Z kolei skargi dotyczące działalności sądu apelacyjnego lub prezesa sądu apelacyjnego podlegają rozpoznaniu zgodnie z przepisami zawartymi w art. 41a i n. ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 52 ze zm.) oraz rozporządzenia wykonawczego wydanego na podstawie art. 41e tej ustawy.