III SAB/Gd 13/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W.-F. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie wydania zaświadczenia z systemu Pesel-Sąd postanawia: oddalić wniosek skarżącej H. W.-F. przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi., W dniu 4 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga H. W.-F. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie wydania zaświadczenia z systemu Pesel-Sąd. Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2017 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718., dalej jako p.p.s.a. ) stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) zobowiązano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu wraz pouczeniem nie zostało przez skarżącą podjęte. Przesyłka była dwukrotnie awizowana: w dniu 13 kwietnia 2017 r. oraz 21 kwietnia 2017 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. zarządzeniem z dnia 5 maja 2017 r. przesyłkę pozostawiano w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 27 kwietnia 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął odpowiednio w dniu 4 maja 2017r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. W dniu 15 maja 2017 r. skarżąca złożyła w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wniosek skarżąca uzasadniła tym, że nie otrzymała powtórnego awiza. Wyjaśniła, iż miesięcznie odbiera około dwudziestu przesyłek sądowych i trudno jej skojarzyć pierwsze awiza z powtórnymi. Podniosła, iż o tym, że korespondencja nie została przez nią podjęta w terminie dowiedziała się w dniu 15 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718., dalej: "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przy czym, zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Skarżąca twierdziła we wniosku o przywrócenie terminu, że powodem niedopełnienia czynności nakazanych przez Sąd było nie podjęcie przez nią korespondencji z uwagi na fakt, iż nie otrzymała ona powtórnego awiza, a miesięcznie otrzymuje około dwudziestu przesyłek i trudno jej skojarzyć pierwsze awiza z powtórnymi. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której skarżąca nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez skarżącą, że mimo całej staranności nie mogła on dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu należy np. nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Faktu niepodejmowania korespondencji z urzędu pocztowego nie tłumaczy ilość odbieranych przez stronę przesyłek sądowych. Także "niekojarzenie" pierwszego awiza z powtórnym z całą pewnością nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. To "niekojarzenie" kolejnych awizacji przez skarżącą stawia pod znakiem zapytania wiarygodność jej twierdzenia, że nie otrzymała drugiego awiza, w sytuacji, gdy z adnotacji doręczyciela na przesyłce wynika, iż przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu wraz pouczeniem była faktycznie dwukrotnie prawidłowo awizowana w dniach 13 i 21 kwietnia 2017 r. – zgodnie z wymogami art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a. Skarżąca miała świadomość, że zainicjowała postępowanie sądowe i że w związku z tym może być kierowana do niej przez sąd korespondencja procesowa. W takiej sytuacji konieczne jest zachowanie niezbędnej staranności w zakresie prowadzonego obrotu pocztowego. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.