III SAB/Gd 14/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie WSA Felicja Kajut, WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie dodatku mieszkaniowego zobowiązać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie decyzji po rozpoznaniu odwołania R. L. od decyzji Burmistrza Miasta nr [...] z dnia 27 stycznia 2010 r. Decyzją z dnia 27 stycznia 2010 r. nr [...] Burmistrz Miasta działając na podstawie art. 3 ust. 1 i 3, art. 5, 6, 7 ust. 3, 4 i 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, art. 104 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych odmówił przyznania R. L. dodatku mieszkaniowego wskazując w uzasadnieniu, że wydatki na lokal ogółem (620,98 zł) są niższe od kwoty, którą gospodarstwo domowe winno przeznaczyć na ich pokrycie (667,48 zł). Przedmiotowa decyzja został doręczona stronie w dniu 1 lutego 2010 r. W dniu 9 lutego 2010 r. do Urzędu Miasta wpłynęło odwołanie R.L. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odwołaniu wniesiono o zmianę decyzji i przyznanie dodatku mieszkaniowego, względnie o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W dniu 26 lutego 2010 r. odwołanie wraz z aktami sprawy wpłynęły do organu odwoławczego. Pismem z dnia 11 maja 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało odwołującego, że sprawa zostanie rozpoznana w terminie od 3 do 4 miesięcy. W dniu 28 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga R. L. na bezczynność organu odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pomimo upływu określonego w art. 35 § 3 k.p.a. organ odwoławczy nie rozpatrzył odwołania. Odwołanie nie zostało nadto rozpoznane w dodatkowym terminie określonym przez organ. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uznanie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej – p.p.s.a., obejmuje rozpatrywanie skarg na bezczynność organów m.in. w przypadku określonym w pkt 1 tj. w sprawach w których organy orzekają w formie decyzji administracyjnej. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd stwierdził, że składając skargę skarżący nie był zobowiązany do złożenia zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. albowiem bezczynność dotyczy samorządowego kolegium odwoławczego, co do którego nie istnieje organ wyższego stopnia. Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Art. 35 § 1 k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś z art. 35 § 3 k.p.a. wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Powszechnie przyjęty jest przy tym pogląd, że niezasadne jest wliczanie do wiążącego terminu załatwienia sprawy okresów, za które organ nie ponosi odpowiedzialności. Od daty wydania decyzji Burmistrza Miasta z dnia 27 stycznia 2010 r. do chwili wydania wyroku nie została wydana decyzja w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uznanie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. Sąd zwraca uwagę, że instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu (...) w terminie przez siebie wskazanym - art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego /por. wyrok NSA z dn.10.04.2001r. sygn. akt I SAB 37/00/. W tym stanie sprawy, uznając skargę za zasadną, Sąd orzekł na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.