III SAB/Gd 14/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.) Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Januszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2014 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego 1) zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania R. K. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 czerwca 2013 r. nr [...]- w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2) stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Decyzją z dnia 20 czerwca 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił R. K. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką Ł.K. W dniu 9 lipca 2013 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło odwołanie R. K. od ww. decyzji. Odwołanie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 11 lipca 2013 r. (data wpływu do organu odwoławczego – 16 lipca 2013 r.). Pismem datowanym na dzień 5 września 2013 r., które do organu odwoławczego wpłynęło w dniu 9 września 2013 r., R. K. wezwała organ odwoławczy do załatwienia sprawy. Pismem z dnia 10 września 2013 r. organ odwoławczy poinformował R.K., że jej sprawa oczekuje na rozpoznanie. W dniu 25 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga R. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegająca na braku rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 czerwca 2013 r. odmawiającej skarżącej przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką Ł. K.. W uzasadnieniu skargi R. K. wskazała, że w dniu 11 lipca 2013 r. organ pierwszej instancji przekazał akta sprawy (wraz z odwołaniem) do organu odwoławczego. Do dnia wniesienia skargi odwołanie nie zostało jednakże rozpatrzone, co oznacza, że organ odwoławczy przekroczył określony w przepisach termin do załatwienia sprawy. Istniejący stan bezczynności organu odwoławczego powoduje nadto nasilające się trudności finansowe. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie potwierdzając stan istniejącej bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; daje w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Należy wskazać, że odwołanie skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w dniu 16 lipca 2013 r. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno więc nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej w skrócie "k.p.a."). Pismem datowanym na dzień 5 września 2013r., które do organu odwoławczego wpłynęło w dniu 9 września 2013r., skarżąca wezwała organ odwoławczy do załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismo skarżącej z dnia 9 września 2013 r. spełniało wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. W tej sytuacji skarżąca wniosła niniejszą skargę spełniając wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi należy wskazać, że miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 9 sierpnia 2013 r. Nierozpatrzenie odwołania skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a. świadczy o pozostawaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w bezczynności. Stwierdzić należy, że od daty wpływu odwołania do organu drugiej instancji do wniesienia skargi do Sądu, co nastąpiło 24 lutego 2014 r. upłynęło 7 miesięcy. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, poza sporem pozostaje również okoliczność, że do dnia 24 marca 2014 r. sprawa nie została załatwiona i nadal Kolegium pozostaje w bezczynności. Sąd doszedł do przekonania, iż upływ czasu od wniesienia odwołania do złożenia skargi jest znaczny co skutkuje uznaniem, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę na bezczynność organu, zobowiązując organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 14 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd stwierdził jednocześnie na podstawie art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a., że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.