III SAB/Gd 15/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 2 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] postanawia: umorzyć postępowanie. Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] wniósł J. C., wskazując, iż mimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2004 r. stwierdzającego nieważność postanowienia SKO [...] z dnia 4 listopada 2004 r. nr [...] w sprawie nie podjęto żadnych czynności. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2005 r. skarga w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] pismem z dnia 28 czerwca 2005 r., poinformowało, iż decyzją z dnia 3 marca 2005 r. nr [...] umorzyło postępowanie odwoławcze dotyczące rejestracji samochodu skarżącego. Nadto postanowieniem z tej samej daty nr [...] podanie skarżącego o zwrot nienależnie pobranej części opłaty za wydanie karty pojazdu przekazało Staroście [...] celem rozpoznania; co więcej, wskazano, iż przedmiotowe rozstrzygnięcia zapadły zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2004 r., który uprawomocnił się w dniu 3 lutego 2005 r. W piśmie z dnia 13 lipca 2005 r. skarżący podniósł, iż mimo twierdzeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] skarga jest zasadna; do momentu bowiem wysłania jego skargi do SKO w sprawie nie podjęto żadnych czynności. Orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] zostały zaś antydatowane; świadczy o tym to, iż wydano je w dniu 3 marca 2005 r. a przesłano skarżącemu w dniu 6 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji. Z bezczynnością organu administracji mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku - me zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął innej stosownej czynności. Dla dopuszczalności przeto skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu czy też wiąże się z określonym przeświadczeniem organu, iż stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1983 r., SA/Wr 6/83, "Gazeta Prawnicza" 1983 r., nr 24). Przed wniesieniem skargi skarżący winien jednak wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., tzn. wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a niewyczerpanie tego środka prawnego przed wniesieniem skargi na bezczynność winno prowadzić do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W przypadku bezczynności ministra oraz samorządowego kolegium odwoławczego art. 37 § 1 k.p.a. nie ma zastosowania z uwagi na brak organu wyższego stopnia. W tej sytuacji stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, zdaniem części orzecznictwa należałoby wezwać organ do usunięcia zaistniałego naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie na podstawie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a w wypadku braku stosownego wezwania- jak w niniejszej sprawie- skarga winna ulec odrzuceniu. Sąd orzekający w sprawie podziela pogląd wyrażony w glosie do postanowienia NSA z dnia 17.10.1997r.sygn. akt IV SAB 31/97 B. Adamiak, iż w prawie procesowym nie został przewidziany środek odwoławczy- prawo zażalenia- w razie bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego. Oznacza to, że w omawianej sprawie spełniona została przesłanka dopuszczalności skargi do sądu. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], wskazując, iż w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2004 r., którym to stwierdzono nieważność postanowienia SKO [...] z dnia 4 listopada 2004 r. w jego sprawie nie podjęto żadnych czynności. Sąd w składzie orzekającym wskazuje, iż w świetle pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 28 czerwca 2005 r. stosowne czynności w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2004 r. zostały przez Kolegium podjęte; decyzją z dnia 3 marca 2005 r. postępowanie odwoławcze zostało umorzone, a postanowieniem z tej samej daty wniosek skarżącego o zwrot nienależnie pobranej części opłaty za wydanie karty pojazdu przekazano Staroście [...]. Przedmiotowe akty zostały podjęte w dniu 3 marca 2005 r., po doręczeniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 17 lutego 2005 r. zapadłego orzeczenia oraz zwrocie akt postępowania administracyjnego; nie można więc mówić, iż w sprawie mamy do czynienia z bezczynnością organu administracji. Podnoszona przez skarżącego kwestia prawidłowości doręczenia zapadłych rozstrzygnięć bądź jego przypuszczeń co do ewentualnego popełnienia przez urzędnika organu przestępstwa, polegającego na poświadczeniu nieprawdy w zakresie daty wydanego orzeczenia pozostaje zaś poza rozważaniami Sądu, gdyż nie stanowi przedmiotu jego kognicji. Natomiast wątpliwości nie ulega, że decyzja oraz postanowienie zostały przez organ wydane / art.110 kpa./ a zatem stan bezczynności organu nie istnieje a w konsekwencji postępowanie ze skargi stało się bezprzedmiotowe. Powołany przez skarżącego w piśmie z dnia 13 lipca 2005 r. art. 154 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma również zastosowania z przyczyn wyżej wskazanych bowiem udokumentowany stan faktyczny w sprawie nie pozwala na przyjęcie, iż wykonanie wyroku nastąpiło po wniesieniu skargi. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w toku postępowania przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, co w rezultacie uniemożliwia dokonanie przez sąd administracyjny stosownej kontroli; wydanie zaś przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w niniejszej sprawie określonych rozstrzygnięć powoduje, iż nie można mówić o bezczynności tego organu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wyżej wskazanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.