III SAB/Gd 15/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 lipca 2018 r. sprawy ze skargi M. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę. Decyzją z dnia 13 grudnia 2017 r., nr [...] Burmistrz M., działając na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, ust. 4 i 5 ustawy z dnia 12 marca 2014 r. o pomocy społecznej (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1769 ze zm.), przyznał M. L. zasiłek okresowy z powodu bezrobocia w wysokości 317 złotych miesięcznie od 1 listopada 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. M. L. wniósł od tej decyzji odwołanie, które w dniu 2 stycznia 2018 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 8 i 24 stycznia 2018 r. skarżący wniósł, za pośrednictwem organu I instancji, do organu odwoławczego ponaglenia, dotyczące rozpatrzenia jego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 13 grudnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 23 stycznia 2018 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. M. L. w dniu 15 lutego 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę - nazwaną "zażaleniem" - na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia 13 grudnia 2017 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi podnosząc m.in., że została wniesiona w terminie do złożenia odwołania. Wskazano, że organ I instancji przekazał odwołanie do Kolegium w dniu 2 stycznia 2018 r., zaś termin do rozpoznania sprawy został wyznaczony na dzień 23 stycznia 2018 r. Postanowieniem z dnia 18 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przywrócił skarżącemu M. L. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania m.in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Złożona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 4) p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to, że w przypadku m.in. skarg na bezczynność w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujące znaczenie ma stan faktyczny i prawny istniejący w chwili orzekania przez Sąd. W niniejszej sprawie M. L. (dalej jako - "skarżący") spełnił przesłankę do wniesienia niniejszej skargi, a mianowicie poprzedził ją ponagleniem stosownie do przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a. Przedmiotem wniesionej przez niego skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpatrzeniu odwołania. Postawienie zarzutu bezczynności organowi administracji, w okolicznościach niniejszej sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, oznacza w istocie postawienie organowi - zarzutu nie załatwienia sprawy - w terminie. Zasadnicze bowiem znaczenie przy ocenie zarzutu bezczynności ma zachowanie terminu dla rozpoznania sprawy. Terminy załatwienia sprawy zostały określone w przepisie art. 35 k.p.a. W myśl art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzją z dnia 23 stycznia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło odwołanie skarżącego od decyzji Burmistrza M. z dnia 13 grudnia 2017 r., nr [...] orzekając o utrzymaniu w mocy zaskarżonej przez niego decyzji. Bezsporne było, że odwołanie skarżącego wpłynęło do organu II instancji w dniu 2 stycznia 2018 r. Zatem organ odwoławczy rozpoznał odwołanie skarżącego (innymi słowy załatwił sprawę) w terminie określonym w przepisie art. 35 § 3 k.p.a. Nie można więc w okolicznościach niniejszej sprawy postawić organowi odwoławczemu skutecznie zarzutu bezczynności. Ponadto, przepis art. 149 § 1 p.p.s.a. określa, jakie rozstrzygnięcie podejmuje sąd w przypadku stwierdzenia bezczynności organu. W myśl tego przepisu sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 (m.in. dotyczących wydanych decyzji) albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wynika z powyższego, że treść art. 149 § 1 p.p.s.a. ujęta została w trzech odrębnych jednostkach redakcyjnych (punktach). Uwzględnienie skargi na bezczynność polega więc na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji (pkt 1) lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 2). Omawiany przepis w pkt 3 jako odrębną postać uwzględnienia skargi na bezczynność przewiduje stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności. Przepis ten przyznaje sądowi administracyjnemu kompetencję do stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność, jeżeli z uwagi na zakończenie postępowania nie ma już potrzeby wydawania aktu lub dokonania czynności (zwłaszcza gdy po wniesieniu skargi organ załatwi sprawę). Niemniej z przepisów art. 149 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. wynika także, że w przypadku stwierdzenia, że - na dzień wniesienia skargi - organ nie pozostawał w bezczynności, skarga powinna być oddalona (por. Bogusław Dauter, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. VII). Z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak już bowiem wskazano decyzją z dnia 23 stycznia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło odwołanie skarżącego od decyzji Burmistrza M. z dnia 13 grudnia 2017 r., nr [...]. Skarga natomiast została wniesiona przez skarżącego 15 lutego 2018 r., a więc już po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy w dniu wniesienia skargi nie pozostawał więc w bezczynności, a dla dokonania takiej oceny przez Sąd ważna była data wydania decyzji, nie zaś data jej fizycznego wysłania do strony. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skoro organ odwoławczy przed wniesieniem skargi załatwił sprawę poprzez wydanie decyzji, i - co istotne - dokonał tego w ustawowym terminie, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi skarżącego dotyczącej bezczynności. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.