III SAB/Gd 16/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Gruszecki, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Komendanta Szpitala Marynarki Wojennej [...] w przedmiocie niewypłacenia wynagrodzenia za pracę zobowiązuje Komendanta Szpitala Marynarki Wojennej [...] do wydania w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych orzeczenia w sprawie dotyczącej wynagrodzenia P. K. III SAB/Gd 16/04 Uzasadnienie P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Komendanta 7 Szpitala Marynarki Wojennej [...] domagając się wydania decyzji dotyczącej niewypłaconego wynagrodzenia za pracę oraz innych należności pieniężnych. W odpowiedzi na powyższą skargę organ administracji nie zakwestionował faktu nie wydawania decyzji w sprawie wynagrodzenia P. K., stwierdził jednak, że wynikało to z trudnej sytuacji finansowej służby zdrowia w całym kraju i nie było skutkiem zawinionego zaniedbania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Niniejsza sprawa na wniosek P. K. z dnia 11 stycznia 2005 r. rozpatrzona została w trybie uproszczonym, dlatego też Sąd na podstawie art. 119 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpatrzył skargę na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z postanowieniami art. 3 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W rozpatrywanym przypadku skarżący domagał się wydania decyzji w sprawie przysługującego mu wynagrodzenia. Dla oceny zasadności wniesionej skargi zasadniczego znaczenia nabierają postanowienia § 11 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005 z późno zm.), który przewiduje możliwość przyznania dodatków do uposażenia z tytułu posiadanej specjalności medycznej oraz dodatku funkcyjnego. Zgodnie z postanowieniami § 5 tegoż aktu dodatki te przyznawane, podwyższane lub obniżane są w drodze decyzji jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W przypadku dodatków z tytułu specjalności medycznych oraz dodatków funkcyjnych brak jest przepisów szczególnych. Dlatego też wszelkie zmiany związane z ich wysokością, wstrzymaniem lub pozbawieniem powinny mieć miejsce w formie decyzji administracyjnych.. W rozpatrywanej sprawie decyzją Komendanta 7 Szpitala Marynarki Wojennej [...] z dnia 15 marca 2001 r. Nr [...] P. K. miał przyznany dodatek kwalifikacyjny, natomiast decyzją tego samego organu z dnia 5 kwietnia 2004 r. Nr [...] dodatek specjalny. W przedmiotowej sprawie jak wynika z akt administracyjnych nie była wydana żadna decyzja administracyjna w sprawie określonych wyżej dodatków. Miało natomiast miejsce zaprzestanie wypłaty świadczenia. Skarżący wzywał również do usunięcia stanu niezgodnego z prawem. Dlatego też należy stwierdzić, że zachodziły przesłanki określone wart. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to jest organ administracji pozostawał w bezczynności, nie wydając orzeczenia administracyjnego w sprawie dodatku do uposażenia. W związku z tym Sąd na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał organ administracji do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie.