III SAB/Gd 17/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2019 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego uzasadnienie faktyczne i prawne postanawia odrzucić skargę. L. S. wniosła do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] skargę na działanie Komendanta Miejskiej Policji w G. w trybie Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.z 2018 r. poz. 2096). Skarżąca wskazywała na nieprawidłowe postępowanie funkcjonariusza w sprawie dotyczącej władzy rodzicielskiej rodzica, który nie stosuje się do orzeczenia sądowego. Skarżąca domagała się wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec Komendanta Miejskiej Policji w G. Pismem z dnia 17 lipca 2018 r. Komendant Wojewódzki Policji [...] udzielił odpowiedzi na wniesioną skargę, wskazując, że brak jest normy nakazującej policji odebranie dziecka jednemu z rodziców, który nie stosuje się do orzeczenia sądowego. Nadto pismem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Komendant Miejski Policji w G. odpowiedział L. S. że w dniu 29 sierpnia 2018 r. podjął decyzję o odstąpieniu od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec Komendanta Wojewódzki Policji w [...]. W pismach z dnia 26 września 2018 r. oraz z dnia 4 października 2018 r. Komendant Wojewódzki Policji [...] udzielił dalszych wyjaśnień, wskazując, że podnoszone przez L. S. kwestie zostały zbadane w trybie uregulowanym przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał na wydanie decyzji o odstąpieniu od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego i brak podstaw do jej doręczenia L. S. L. S. wniosła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w G. w zakresie udzielenia jej informacji w odpowiedzi na złożoną w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego skargę. Skarżąca wskazała, że kierowane przez nią pismo zostało wniesione w trybie przepisów działu VIII Kodeks postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącej organ powinien udzielić jej w trybie art. 238 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego informacji w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego negatywnego załatwienia sprawy. Skarżąca wskazała, że nie jest stroną postępowania dyscyplinarnego, jednak jest stroną postępowania skargowego. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w G. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi złożonej w trybie przepisów Działu VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Skargi związane z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy administracji albo przez ich pracowników nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych, w związku z tym skargi takie podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wniesiona przez skarżącą skarga do sądu administracyjnego inicjująca postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyła bezczynności Komendanta Miejskiego Policji w G. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na jej skargę dotyczącą sposobu przeprowadzenia czynności przez funkcjonariusza Policji. Skarżąca jako podstawę wnoszonych skarg wskazywała przepisy działu VIII k.p.a. (art. 227 – 240 k.p.a.). Stosownie do art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się zawiadomieniem podmiotu wnoszącego skargę o sposobie załatwienia skargi opartym na podstawie art. 237 § 3 k.p.a. Zawiadomienie to nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego, a zatem decyzji, postanowienia ani aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2018 r. sygn.. akt II OSK 2098/18 orzeczenia.nsa.gov.pl.). Bezczynność organu w dokonaniu zawiadomienia o załatwieniu skargi, obejmującego uzasadnienie faktyczne i prawne, nie mieści się zatem w katalogu rodzajów bezczynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego w myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Skoro tak, to skarga L. S. wniesiona do sądu administracyjnego na bezczynność organu w sprawie ze skargi powszechnej, opartej na przepisach działu VIII k.p.a. musiała być uznana za niedopuszczalną. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił wniesioną skargę.