III SAB/Gd 177/24
PostanowienieWSA w Gdańsku2024-08-20
Skład orzekający: Bartłomiej Adamczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, gdy skarżący nie wskazał konkretnego postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wskazał konkretnego postępowania administracyjnego, którego dotyczy zarzut bezczynności lub przewlekłości, a organ administracji nie prowadził żadnego postępowania wobec skarżącego. W takim przypadku brak jest przedmiotu skargi, co skutkuje jej odrzuceniem.Stan faktyczny
Skarżący A. B. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta Gdańska, zarzucając ignorowanie go oraz opisując swoją trudną sytuację życiową i dołączając liczne pisma i dokumenty. Organ wskazał, że nie prowadził żadnego postępowania administracyjnego wobec skarżącego i że skarga nie odnosi się do konkretnego postępowania.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta Gdańska postanawia: odrzucić skargę.
A. B. (dalej: "skarżący" lub "strona") pismem z dnia 17 czerwca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta Gdańska. W uzasadnieniu skargi wskazał, że jest ignorowany przez Radę Miasta Gdańsk; że stracił płynność finansową poprzez kilkukrotne okradzenie go w G. i G1., odkąd tu przyjechał w 2022 r., jak tez przez P., policjantów [...] w G., urzędników ZTM w G. oraz pracodawców, którzy go oszukali, w tym P1 Sp. z o.o., G. Sp. z o.o., R. SA, S. SA. W dalszej części skargi skarżący przedstawił w skrócie swoją sytuację życiową oraz wątpliwości dotyczace działalności m.in.: sądów, prokuratury, policji, byłych pracodawców, Głównego Inspektoratu Pracy i Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, załączając do skargi: 1/ pismo Najwyższej Izby Kontroli z dnia 10 marca 2023 r., nr [...]; 2/ pismo Wojskowego Centrum Rekrutacji w G. z dnia 7 marca 2023 r., nr [...]; 3/ pismo Komendy Wojewódzkiej Policji w G. z dnia 28 czerwca 2024 r., nr [...]; 4/ pismo Komendy Wojewódzkiej Policji w S. z dnia 16 kwietnia 2024 r., nr [...]; 5/ pismo Komendy Wojewódzkiej Policji w K. z dnia 12 czerwca 2024 r., nr [...] i nr [...]; 6/ pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 1 lipca 2024 r., sygn. akt [...]; 7/ pismo Prokuratury Krajowej z dnia 16 maja 2024 r., nr [...]; 8/ pismo Pełnomocnika Rządu ds. Strategicznej Infrastruktury Energetycznej z dnia 2 października 2023 r., nr koszulki: [...]; 9/ pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 lipca 2024 r., sygn. akt [...]; 10/ pismo Sądu Rejonowego w G. z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. akt [...]; 11/ postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 czerwca 2024 r., sygn. akt [...]; 12/ pismo przewodnie Sądu Rejonowego w G. dotyczące doręczenia odpisu postanowienia z dnia 25 czerwca 2024 r., sygn. akt [...] O. SA z siedzibą w W.; 13/ pismo Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 marca 2024 r., znak: [...]; 14/ pismo Głównego Inspektoratu Pracy z dnia 29 czerwca 2023 r., nr [...]; 15/ pismo Prokuratury Okręgowej w G. z dnia 4 lipca 2024 r., nr [...]; 16/ wniosek o wypłatę świadczeń z tytułu niezaspokojonych roszczeń pracowniczych z dnia 2 czerwca 2024 r., nr [...]; 17/ kserokopię zdjęcia identyfikatora służbowego nr [...] A. B.; 18/ pismo Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 18 czerwca 2024 r., nr [...]; 19/ pismo Najwyższej Izby Kontroli z dnia 30 października 2023 r., nr [...]; 20/ pismo Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 czerwca 2024 r., nr [...]; 21/ pismo Prokuratury Okręgowej w K. z dnia 12 czerwca 2024 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Gdańska wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że na dzień sporządzenia odpowiedzi na skargę tj. 6 sierpnia 2024 r. nie prowadził jakiegokolwiek postępowania administracyjnego, którego stroną byłby skarżący. Ponadto organ dodał, że skarżący nie wskazał w treści skargi żadnego konkretnego postępowania administracyjnego, w ramach którego Prezydent Miasta Gdańska, czy też jakikolwiek organ administracji dopuściłby się bezczynności, czy też przewlekłego prowadzenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a.") wynika, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b/ opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja Podatkowa oraz postępowań, do których maja zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5 tego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W rozpoznawanej sprawie A. B. przedmiotem skargi uczynił bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta Gdańska. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Gdańska wyjaśnił, że tamtejszy organ nie prowadził jakiegokolwiek postępowania administracyjnego, którego stroną byłby A. B.
Wyjaśnić należy, że w sytuacji braku prowadzenia jakiegokolwiek postępowania przed organem administracji nie można mówić o przewlekłym prowadzeniu postępowania czy też pozostawaniu organu w stanie bezczynności. W takiej sprawie występuje w istocie pierwotny brak przedmiotu zaskarżenia, co wyklucza merytoryczne rozpoznanie wniesionej skargi (skarga jest bezprzedmiotowa).
Z dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie nie wynika, by A. B. skutecznie zainicjował postępowanie przed organem, wobec którego złożył przedmiotową skargę. Wnosząc tę skargę nie sformułował jej na tle konkretnego postępowania administracyjnego, w ramach którego organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz mając na względzie, że orzeczenie Sądu nie może być abstrakcyjne i pozbawione odniesienia do konkretnej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło